Het vermoeide Franse model

Het gaullisme lijkt op sterven na dood. De Franse politici blijken niet langer in staat een consistent industrieel beleid te voeren. De beste illustratie is de bevriezing van de privatisering van het staatsgasbedrijf Gaz de France (GdF). Officieel wil men het nog niet toegeven, maar ze is het beste opstapje naar het afblazen van de fusie van GdF met energiegroep Suez.

Het gaullisme lijkt op sterven na dood. De Franse politici blijken niet langer in staat een consistent industrieel beleid te voeren. De beste illustratie is de bevriezing van de privatisering van het staatsgasbedrijf Gaz de France (GdF). Officieel wil men het nog niet toegeven, maar ze is het beste opstapje naar het afblazen van de fusie van GdF met energiegroep Suez.

Voor de Franse premier, Dominique de Villepin, is dit de zoveelste nederlaag. Nadat hij al bakzeil heeft gehaald met zijn jongerenbanenplan (CPE), moet hij nu nog eens inbinden bij de energiefusie.

De nederlaag is vooral politiek, want De Villepin schrapte de privatiseringsplannen onder druk van zijn eigen parlementaire fractie, de UMP, de gaullistische partij van Frans president Jacques Chirac.

De weerstand tegen de privatisering zit diep. De Franse vakbonden willen niet horen van de maatregel omdat ze vrezen hun ambtenarenstatuut kwijt te raken. De maatschappelijke afkeer voor een privatisering maakt het voor een Franse regering onmogelijk op dit moment over te gaan tot een gedwongen huwelijk tussen GdF en Suez.

Een jaar voor de presidents- en parlementsverkiezingen in Frankrijk is de regering vleugellam en durft ze niets te ondernemen dat potentiële kiezers kan afstoten.

Het Franse imbroglio zorgt er wel voor dat Suez opnieuw een overnameprooi kan worden. Want de fusie met GdF was net bedoeld om de Italiaanse elektriciteitsgigant Enel buiten te houden. Suez staat er nu weer alleen voor en wordt op die manier opnieuw een aantrekkelijke bruid.

De bevriezing van het Franse energiehuwelijk is niet meteen goed nieuws voor België. Suez en GdF controleren meer dan 90 procent van de Belgische gas- en elektriciteitsmarkt. Een huwelijk tussen beide zou een grote impact op de energievoorziening van ons land hebben gehad.

De fusie zou ook meteen tot een grondig Europees onderzoek geleid hebben met als resultaat dat de Franse groep ongetwijfeld op de Belgische markt activa zou moeten afstoten. Dat zou een echte liberaliseringsgolf in ons land teweegbrengen. Nu blijft het voorlopig bij het oude en domineert Suez moeiteloos de Belgische markt.

Hoelang dat blijft duren, hangt af van de appetijt van andere groepen. Nu Suez er weer alleen voor staat, kan elke bieder zijn kans wagen. Het Italiaanse Enel kwam al eens aan het venster piepen, andere Europese energiegroepen kunnen hun kans ook wagen.

Een overname van Suez door een derde partij hoeft niet noodzakelijk slecht te zijn voor de Belgische energiemarkt. Het is vooral zaak voor de politiek erover te waken dat de verdere liberalisering van de energiemarkt in ons land leidt tot lagere prijzen voor de gebruikers, zowel particulieren als bedrijven. Op die manier zou een mislukte Franse fusie wel eens kunnen zorgen voor een werkelijke en verdere liberalisering van de Belgische energiemarkt. Maar dat blijft nog even afwachten.

Jean Vanempten

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud