Het wantrouwen aan het loket

©mfn online editor import

Dat de bankiers elkaar niet meer vertrouwen, wisten we al. Maar ook de spaarder bekijkt de bank met andere ogen. In de evolutie van de spaarinlagen bij de belangrijkste Belgische banken springen enkele opvallende cijfers in het oog.

Dexia Bank België verliest maar liefst 10 procent van de inlage. Het is de prijs van het wantrouwen, want veel van de spaarinlage ging verloren in aanloop naar de crash van de financiële groep, vlak voor de reddingsoperatie. Even opvallend is dat KBC, naast Dexia de enige Belgische grootbank, ook sterk terrein moest prijsgeven. KBC deelt daarmee in de schade die Dexia heeft aangericht. Dat de bank een stukje van de staatssteun terugbetaalt, moet het vertrouwen opkrikken. BNP Paribas Fortis, de marktleider, beperkte de schade terwijl ING België, opvallend genoeg, als sterkste grootbank naar voren komt. Heeft dat iets te maken met het Nederlandse aureool? De vaststelling is dat Rabobank.be groeit als kool. De internetspaarbank zag de inlage in een jaar tijd met 38 procent stijgen.

De Belgische spaarder zoekt naar zekerheid en vertrouwen en dat blijkt een moeilijke zoektocht. Een stuk van de spaarmarkt werd afgeroomd door de Belgische staat, met de uitgifte van de staatsbon. Wat impliciet betekent dat de spaarder, al dan niet terecht, toch nog net iets meer vertrouwen heeft in de overheid, dan in de bankier om de hoek.

Een tweede factor is ongetwijfeld de vergoeding. De lage rente op het klassieke boekje bij de grootbanken doet de spaarder zoeken naar een hoger rendement, wel graag gekoppeld aan een sterke naam. Dat is ongetwijfeld de belangrijkste reden van het succes van Rabobank.be, het filiaal van de Nederlandse bank die tot voor kort nog een AAA-rating had en geldt als een stevige bank. Ook andere banken die niet negatief in het nieuws kwamen, zien de inlagen stijgen.

Maar een minstens even belangrijke factor ten slotte is het vertrouwen dat flink geschaad is tijdens de financiële crisis en dat in het geval van Dexia en KBC maar moeilijk te herstellen blijkt te zijn. En dat is een teer punt. Want de spaargelden zijn voor de banken goedkope werkmiddelen, zuurstof die hen toelaat zich door de crisis te worstelen. En daar zitten de twee overgebleven Belgische banken op verlies.

Met de eurocrisis staan de banken voor geweldige uitdagingen. De druk om te voldoen aan hogere kapitaalvereisten is groot. Bovendien zitten ze in een muntzone waar de lijken uit de kast blijven vallen. En, zo blijkt nu, moeten ze nog afrekenen met wantrouwen aan het loket.

Hoe de banken het vertrouwen moeten terugwinnen, is een moeilijke vraag. Want zolang de eurocrisis voortwoekert, zal ook de financiële sector in belangrijke mate last hebben van achterdochtige spaarders. 2012 wordt een lastig jaar voor Dexia en ook KBC.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud