Door nu haar beleidsrente te verlagen geeft de Amerikaanse centrale bank de indruk naar het pijpen van president Donald Trump te dansen.

Met de beslissing de rente te verlagen voltooit Jerome Powell, de voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, de U-bocht die hij eind januari had ingezet. Amper een maand eerder had de Fed zijn belangrijkste rentetarief opgetrokken naar 2,25 à 2,50 procent en klonk het dat er in 2019 nog renteverhogingen zouden volgen om een oververhitting van de Amerikaanse economie tegen te gaan. Eind januari veranderde Powell het geweer van schouder en duwde hij de pauzeknop in. Nu vervolledigt de Fed die ommezwaai met de beslissing de beleidsrente met 25 basispunten te verlagen. Het is de eerste renteknip in tien jaar.

Een centrale bank moet bereid zijn haar beleid bij te sturen als de economische omstandigheden plots veranderen. Op het eerste gezicht is er op dit ogenblik weinig reden voor een paniekerige renteverlaging. De Amerikaanse economie doet het behoorlijk. Ze groeide in het tweede kwartaal van dit jaar met 2,1 procent op jaarbasis, iets meer dan verwacht. De werkloosheid is laag en de beurzen staan op recordhoogtes. Een zware recessie doemt niet meteen aan de einder op.

Anticipeert de Fed misschien op een verzwakking van de economische groei? Het klopt dat de groei in de VS de afgelopen maanden enigszins is vertraagd. Instellingen als het Internationaal Monetair Fonds waarschuwen ook voor een afkoeling van de internationale economie, onder meer als gevolg van de oplopende handelsspanningen tussen de VS en China en een mogelijke harde brexit.

Zijn er voldoende harde argumenten om de renteverlaging van de Fed te verantwoorden?

Een centrale bank kan beter te vroeg dan te laat in actie komen. Maar zijn er voldoende harde argumenten om de renteverlaging van de Fed te verantwoorden? De economie groeit nu eenmaal niet in een constant tempo. De ene keer gaat het wat sneller, de andere keer wat trager. Bovendien beleven de VS een van de langste periodes van economische expansie. De economie groeit al meer dan tien jaar ononderbroken. Ooit zal dat eindigen. Aan die realiteit kan de Fed niet veel veranderen. Hij kan enkel proberen een harde landing te vermijden.

Trump

Iemand als Donald Trump, die graag leeft in een wereld van superlatieven, heeft echter moeite te aanvaarden dat het economisch niet altijd even sterk vooruitgaat. Hij heeft zich ontpopt tot een fel criticus van Fed-voorzitter Jerome Powell, die hij zelf voor die functie heeft voorgedragen. Trump verwijt de Fed te weinig te doen om de Amerikaanse economie naar nieuwe hoogten te stuwen. Volgend jaar dingt hij naar een tweede ambtstermijn. In de verkiezingsslag wil hij graag uitpakken met uitstekende economische cijfers. Hij vindt dat de Fed hem daarbij betere diensten moet bewijzen.

De Fed zet haar onafhankelijkheid en geloofwaardigheid op het spel.

Het is niet de taak van de Amerikaanse centrale bank zich bij het campagneteam van Trump aan te sluiten. Door zijn beleid nu te heroriënteren in de richting die de Amerikaanse president al een poos uitdrukkelijk beveelt, daarin luidkeels aangemoedigd door de financiële markten, doet de Fed - terecht of onterecht - de indruk ontstaan naar Trumps pijpen te dansen.

De Amerikaanse centrale bank gaat een gevaarlijk pad op. Ze zet haar onafhankelijkheid en geloofwaardigheid op het spel.

Lees verder

Gesponsorde inhoud