Hoofdstad van het terrorisme

Redacteur Politiek & Economie

Brussel staat sinds dit weekend gebrandmerkt als de Europese hoofdstad van het terrorisme. Dat is niet geheel terecht, maar we hebben wel een groot probleem. Zo kan het niet verder.

Toen zaterdagochtend de eerste geruchten de ronde deden over een ‘Belgisch spoor’ in het onderzoek naar het bloedbad in Parijs, voelden we de bui al hangen. Opnieuw België? Deed ons land nog maar eens dienst als uitvalsbasis voor terroristen? Zaterdagmiddag was er sprake van een concrete link naar Molenbeek. Opnieuw Molenbeek? Het gerechtelijk onderzoek draaide nog op volle toeren, maar ook de regering wist al hoe dat zou uitdraaien. Het was wachten tot Sint-Jans-Molenbeek enkele uren later weer het schouwtoneel was van de zoveelste huiszoekingen naar zware terroristen.

Geen wonder dat de Franse media naar Brussel verwijzen als 'La capitale jihadiste d'Europe'. Er zijn zeven verdachten in ons land opgepakt, de twee wagens waarmee de terroristen vrijdagavond in Parijs rondreden, hadden Belgische nummerplaten en waren in ons land gehuurd en zeker twee daders woonden in Brussel en Molenbeek. Het gerechtelijk onderzoek zal de komende dagen en weken zonder twijfel nog meer pijnlijke linken met ons land blootleggen.

Dat is de druppel die de emmer doet overlopen. Zo kan het niet verder. Brussel en België hadden voor het losbarsten van de Syriëcrisis al een kwalijke reputatie als uitvalsbasis voor terroristen. Laten we niet vergeten dat de bomaanslagen in Madrid, elf jaar geleden, ook al naar logistieke cellen in ons land leidden. Tal van andere terreurnetwerken, zoals het Al Qaeda van Osama Bin Laden, hadden (of hebben) vertakkingen naar België. Maar sinds de opmars van Islamitische Staat (IS) duikt de ‘Belgische connectie’ in terreurdossiers constant op.

We mogen niet langer de kop in het zand steken: we hebben een groot probleem in Molenbeek, en bij uitbreiding de Brusselse agglomeratie.

Het is geen kwestie van politieke recuperatie of stigmatisering, maar vooral Molenbeek is afgegleden tot een regelrechte broeihaard en vrijhaven voor jihadisten. We spreken wel over de terroristencel van Verviers omdat de cel in die stad een safehouse had en er in januari werd uitgeschakeld, maar de betrokken terroristen kwamen uit Molenbeek. Ook Ayoub el-Khazzani, die in augustus een vergelijkbaar bloedbad had kunnen veroorzaken op een drukke Thalys-trein naar Parijs, vond onderdak bij zijn zus in Molenbeek. Dat zijn slechts twee voorbeelden in een lange reeks.

We mogen niet langer de kop in het zand steken. We hebben een groot probleem in Molenbeek en bij uitbreiding in de Brusselse agglomeratie. Toen we na het opdoeken van de terreurcel in Verviers in januari belden met de burgemeester van Molenbeek, Françoise Schepmans (MR), probeerde die het probleem te minimaliseren. ‘Een tiental terroristen is relatief weinig voor een gemeente met bijna 100.000 inwoners en een grote moslimgemeenschap', aldus de burgemeester. 'Ik ontken niet dat er een vruchtbare voedingsbodem voor jihadisten is. Molenbeek is de tweede armste en de derde jongste gemeente van België. Er is een probleem van vorming en opleiding. Maar het evolueert positief. We hebben een duidelijk zicht op de jihadisten en we werken goed samen met de andere beleidsniveaus.’ Elf maanden later is vanuit Molenbeek de bloedigste terreuraanslag in de recente Europese geschiedenis gepleegd.

Het is niet geheel terecht dat alle vingers naar ons land wijzen. Er zitten procentueel veel Belgen bij IS in Syrië en Irak, maar andere landen hebben ook veel landgenoten zien vertrekken en terugkeren. De Parijse banlieues zijn zonder twijfel een broeihaard voor terroristen. De verdachten die in Molenbeek zijn opgepakt, lijken vooral Fransen. Het is dus niet alleen een Belgisch probleem, wel een Europees. De nood aan meer samenwerking tussen de Europese inlichtingendiensten is glashelder.

Maar we moeten voor eigen deur vegen. Hopelijk is het geen grootspraak dat de regering-Michel eindelijk Molenbeek wil opkuisen. Laten we daarmee beginnen, maar dan ook de volgende stappen zetten om alle veiligheidsdiensten en lokale besturen nog efficiënter te laten samenwerken in lokale taskforces die de radicalisering en teruggekeerde jihadisten onder controle moeten houden. Laten we die uitdaging aangaan, want ze is haalbaar. België is niet zo groot en Molenbeek is nog geen wespennest zoals de Parijse banlieues. In de rest van België zijn successen geboekt in de strijd tegen de radicalisering en hebben de veiligheidsdiensten meer greep op de situatie. Alleen is de ketting maar zo sterk als de zwakste schakel. We moeten het etiket van hoofdstad van het terrorisme zo snel mogelijk afschudden. Niet met holle slogans, wel met daadkracht. Dat zijn we alle mensen die het leven lieten in Parijs verschuldigd.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud