Advertentie

<I>Pigment: </I>Van preses tot topman

(tijd) - Het nieuwe academiejaar is gelanceerd, de studentenkringen draaien weer op volle toeren. Er wordt gepintelierd, gedoopt, gefuifd, gequizd en gedebatteerd. De nieuwbakken presessen zijn de spil van het gebeuren. En zonder het daarom bewust na te jagen, ontwikkelen ze in dat presesjaar een profiel dat in de politiek en het bedrijfsleven erg begeerd is. Niet toevallig timmeren velen van hen daarna aan een bloeiende carrière. Zijn de studentenleiders van vandaag de bedrijfs- en politieke leiders van morgen?

Leuven, november 1987. De jonge en bevlogen sociaal preses van het VRG (Vlaams Rechtsgenootschap) Bart Somers werpt zich in de strijd tegen het Sint-Annaplan van de regering-Martens-Verhofstadt. Als studentenvertegenwoordiger krijgt hij de kans de jonge minister van Begroting Guy Verhofstadt aan de tand te voelen over zijn plannen de regeringstoelage voor de sociale sector aan de KULeuven te halveren. Als leider van verschillende massabetogingen brengt hij vele uren door in de Dagobertstraat, bij de rijkswacht dus. Somers ontdekt er naar eigen zeggen dat hij mensen kan inspireren en motiveren, en bekwaamt zich in de kracht van het woord.

Leuven, twee jaar later. De studente Politieke Wetenschappen Els Van Weert voert campagne om het volgende jaar hoofdcoördinator (de meer politiek correcte term voor preses) van Politika te worden. Zonder het te beseffen behaalde ze toen haar eerste verkiezingsoverwinning. De campagne had toen al een maatschappelijke boodschap: het team van Els Van Weert zamelde geld in voor het goede doel, als reactie tegen de exorbitante campagne van Hendrik Bogaert, die er op datzelfde moment in en rond de Leuvense Oude Markt 40.000 euro (1,6 miljoen Belgische frank) tegenaan gooide in de strijd om het presesschap van het machtige Ekonomika.

De campagne van Henrik 'Humphrey' Bogaert in 1989 ging de studentenannalen in als 'legendarisch', omdat hij er voor het eerst in geslaagd was zo'n groot bedrag bijeen te sprokkelen voor een presesverkiezing. Zelfs televisiemaker Paul Jambers raakte geïntrigeerd door dat verkiezingsgeweld en volgde Bogaert, tegenwoordig CD&V-kamerlid, op de voet terwijl hij een week lang voor ambiance zorgde in de cafeetjes rond de oude markt.

Het voorbeeld is illustratief. We willen studentenkringen wel eens eenzijdig associëren met pintelieren, fuiven, cantussen en andere vrolijkheden, maar iedereen die het hoogste studentenambt bekleedde, kan het beamen: het is bijzonder hard werken. Alleen al de budgetten die ze moeten beheren, doen de nieuwbakken presessen wel eens duizelen. 'Wij draaiden op jaarbasis een omzet van 75.000 euro', vertelt Hans Cools, vandaag directieled bij Unilever en in 1988-'89 preses van Ekonomika Leuven. 'Je bent amper 21, en je moet daar een paar miljoenen Belgische frank gaan beheren. Dat is toch het een en ander. Het is alsof je een minionderneming runt. Die ervaring komt je bij je eerste stappen op de arbeidsmarkt natuurlijk wel van pas.'

Want allen zijn ze het erover eens: in dat ene jaar als preses leerden ze meer dan in hun hele studentenloopbaan samen. Kris Declercq was in 1991-'92 preses van de faculteitskring Kulak in Kortrijk en bracht het tot adjunct-kabinetchef van de Vlaamse minister-president Yves Leterme. Hij vat het als volgt samen: 'Je moet inhoudelijk sterk zijn, een organisatorisch talent zijn en sociaal betrokken zijn. Je bent iemand die een cantus organiseert en tegelijk kritische stukken schrijft voor het studentenblad. Je bent studax en pintelierder tegelijk. Je moet een diplomaat zijn, compromissen kunnen zoeken en strategieën uitwerken waarin iedereen zich kan vinden. Je moet een team rond je kunnen scharen en tegelijk zelf de drijvende kracht zijn. Dat klinkt verdacht veel als de vereiste vaardigheden in veel jobadvertenties, niet?'

Volgens Peter Schelstraete, Ekonomika-preses in 1992-'93 en tegenwoordig verantwoordelijk voor de internationale marketing van Coca-Cola in Atlanta, leer je ook verder kijken dan je neus lang is. 'Wat kun je en wat niet? Wat zijn je beperkingen? Het zijn dingen waar je op vrij jonge leeftijd plots mee geconfronteerd wordt. Ik ben in dat jaar heel wat mensen tegengekomen, ook van andere kringen, van NGO's enzovoort, en dat heeft mijn blikveld enorm verruimd. Ik ben toen erg gaan nadenken over wat ik nu echt wou in het leven. De intensiteit van die ervaring is enorm. Je merkt dat bij alle ex-presessen: je krijgt een soort gedrevenheid, een sterkere persoonlijkheid die alles stuurt. Dat heb ik achteraf pas beseft, en ik ben ook geen preses geworden omdat het goed zou staan op mijn CV. Werken was in die tijd echt ver van mijn bed. Maar blijkbaar krijg je door die ervaring wel het profiel dat ze graag willen in de politiek of het bedrijfsleven.'

Ex-presessen zijn bijzonder begeerd op de arbeids- en politieke markt. Dat geven verschillende grote spelers toe. 'Je mag dat ook niet onderschatten, die mannen hebben bewezen dat ze meer kunnen dan met hun neus in de studieboeken zitten', zegt Fa Quix, directeur-generaal van de textielfederatie Febeltex en van 1990 tot 2002 voorzitter van Ekonomika Alumni. 'Een Smartlappen-TD voor 3.000 mensen organiseren doe je niet in een handomdraai. Het zijn ondernemers avant la lettre. Natuurlijk maakt dat indruk bij een sollicitatie. Van alle presessen die ik de voorbije 25 jaar heb zien passeren, zijn ze op enkele uitzonderingen na allemaal bijzonder geslaagd in hun beroepsleven. Ze zitten in de politiek of in managementfuncties of ze stoten door tot algemeen directeur van een KMO. Toeval of niet?'

Behalve de leerschool die ze doorlopen, bouwen studentenleiders ook hun eerste netwerk op. Ons kent ons, zo werkt het wel. 'Je leert geëngageerde mensen kennen, die je later op allerhande sleutelfuncties weer ziet opduiken', beaamt VLD-voorzitter Bart Somers. 'Drie goede vrienden van toen, mijn broeders in de sociale strijd zeg maar, hebben het allemaal gemaakt: Gorik Ooms is directeur bij Artsen Zonder Grenzen, Steven Vansteenkiste is kabinetchef bij minister Marino Keulen en Bert Kruismans scoort in het theater en op televisie.'

Een informeel netwerk bestaat, zeker bij een grote kring als Ekonomika. Maar iedereen is als de dood voor een vergelijking met het 'Old Boys' Network' van Vlerick. Quix: 'Bij Ekonomika moet niets. Onze Alumni-kring is een vriendenkring die tot een informeel netwerk leidt. We doen het zeker niet voor de relaties. Maar we mogen niet ontkennen dat het ook wel zijn nut heeft.'

Bekend is ook dat politieke partijen actief op zoek gaan naar 'interessante persoonlijkheden' in studentenbesturen. 'Toen ik studeerde, gebeurde dat vooral bij Rechten en Economie', vertelt staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling en Sociale Economie Els Van Weert (Spirit). Zelf werd Van Weert na haar studententijd door Bart Somers overtuigd haar engagement in de Volksunie voort te zetten. 'Maar vooral de CVP was daar erg mee bezig. Toenmalig CVP-voorman Wilfried Martens was zelf studentenleider geweest. Hij wist wat hij in die kringen kon vinden.'

Ook grote bedrijven als McKinsey, Fortis Bank, Unilever of Coca-Cola gaan op jacht naar het profiel van studentenleiders. Volgens de huidige Ekonomika Alumni-voorzitter Walter Herssens vragen dergelijke bedrijven lijsten op met resultaten en informeren ze ook geregeld naar eventuele bestuursactiviteiten van studenten. Maar de tijd dat je als preses meteen een job had, is voorbij. 'Vroeger kon een telefoontje naar de Bank Paribas volstaan om aan het werk te geraken', herinnert Herssens zich. Niet toevallig waren topmannen Bob Vanes en Mauritz Wollecamp ex-Ekonomika-presessen. Maar vandaag is het geen garantie meer. De laatste twee presessen hebben erg lang naar een job moeten zoeken. De crisis geldt ook voor hen.'

Wat niet wegneemt dat de titel nog steeds een grote troef kan zijn bij sollicitaties. Alle gecontacteerde ex-presessen zijn het erover eens: het is een geweldige ijsbreker. Presessen hebben het ook makkelijker om in bedrijven eens rond de tafel te gaan zitten. 'Dat speelt enorm mee', bevestigt Jos Clijsters, manager van het kantorennet van Fortis België en Ekonomika-preses in 1972-'73. Ik neem jaarlijks 500 mensen aan, en ik hou er zeker rekening mee. Je merkt gewoon dat die mensen zich sneller inschakelen in het systeem. Ze hebben de screening van leiderschap al doorgemaakt. En je kunt er van op aan dat het ook niet de domste zijn, aangezien ze erin slaagden naast die fulltime job als preses in korte tijd ook nog eens een berg leerstof te verwerken.'

In november houdt Ekonomika Leuven opnieuw een reeks 'Carrier Days' waarop bedrijven zich komen voorstellen aan laatstejaarsstudenten. Ook Fortis Bank is van de partij. De ideale gelegenheid om al eens kennis te maken met studentenleiders en andere economisten die er op een of andere manier uitspringen, stelt Clijsters 'Het is lang niet altijd het intellect dat naar de juiste profielen leidt. Wat telt is de persoonlijkheid, hoe iemand zich sociaal gedraagt. Vroeger waren graden erg belangrijk en sprong boekenwijsheid eruit. Daar zijn we tegenwoordig niet zozeer meer op uit. De wereld is al slim genoeg.'

Ine RENSON

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud