Iedereen tegen iedereen

©Kristof Van Accom

Het is niet goed of het deugt niet. Dat een aanzienlijk deel van ’s werelds grootste multinationals via ons land passeert om te profiteren van de notionele interestaftrek teneinde zo weinig mogelijk belasting te betalen, ontlokte dit weekend heel wat reacties. Maar de oplossing ligt niet in Vlaanderen of België, maar in Europa.

Het onderzoek van de redactie van De Tijd toonde aan dat een vijfde van de honderd grootste bedrijven ter wereld op de een of andere manier gebruik maakt van de specifieke Belgische fiscale regelgeving.

Vice-premier en cdH-boegbeeld Joëlle Milquet ging het verst. Vooral het gegeven dat staalgigant ArcelorMittal een van de grootste gebruikers van de notionele interestaftrek, werkt voor Milquet als een rode lap op een stier. Duizenden banen schrappen in het Luikse staalbekken, maar tegelijkertijd wel profiteren van het Belgische belastingparadijs, dat moest maar eens afgelopen zijn. En dus moet volgens Milquet de notionele interestaftrek maar helemaal worden afgeschaft.

Dat zou een zinloze bezigheid zijn: als België zijn fiscale gunstmaatregelen schrapt, verhuizen de multinationals net zo gemakkelijk naar andere Europese landen: Luxemburg en Nederland zijn nu al populaire alternatieven. Sterker nog: het door Milquet geviseerde ArcelorMittal heeft zijn fiscale zwaartepunt al naar Luxemburg verlegd en wordt dus niet getroffen door een eventuele afschaffing van de notionele interestafrek.

En natuurlijk zijn multinationals niet alleen maar belastinghaviken die neerstrijken in het land waar op dat moment het belastingsregime het gunstigst is: ze plannen ook investeringen in Europa en laten bij hun keus voor de vestigingsplaats van een nieuw regionaal hoofdkantoor of fabriek mede bepalen door het belastingklimaat.

De door Milquet voorziene verlaging van de vennootschapsbelasting naar 24,75 procent als alternatief voor de notionele interestaftrek is al evenmin het ei van Columbus. Ja, het geeft de KMO’s als motor van de Belgische economie wat extra ademruimte, maar in vergelijking met veel andere Europese landen blijft het tarief hoog: multinationals zullen België links laten liggen. Tegelijkertijd zal door de verlaging van de vennootschapsbelasting het verschil met de loonbelasting zo groot worden dat er een uittocht van werknemers van loondienst naar persoonlijke vennootschappen zal ontstaan.

De voorstellen van Milquet lossen het kernprobleem van de fiscaliteit voor multinationals niet op: ze opereren in een Europese of zelfs mondiale omgeving. Het is multinationals niet kwalijk te nemen dat ze het gunstigste fiscale klimaat opzoeken. Als ze zelf niet de optimale fiscale omgeving opzoeken, doen hun concurrenten het wel en ontstaat er een competitienadeel. En zo blijft het een strijd van iedereen tegen iedereen.

De enige oplossing zit in een gemeenschappelijke mondiale of Europese aanpak. Op wereldschaal lijkt dat een utopie, maar een Europese harmonisering zou al een mooi begin zijn: Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk zullen wellicht weigeren mee te doen en fiscale vluchthavens voor veel multinationals blijven, maar de rest van de Europese Unie is met 450 miljoen inwoners zo’n grote markt dat geen enkel zichzelfrespecterend concern dat links kan laten liggen. In plaats van hardnekkig naar de eigen Belgische navel te kijken, richt de blik van beleidsmakers zich in het geval van bedrijfsfiscaliteit het best op Europa.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud