It's all about the money

Senior writer

Voetbal is emotie, commercieel geëxploiteerd in een miljardenbusiness.

It’s all about the money. Om hun verdienmodel te optimaliseren zijn twaalf grote voetbalclubs uit Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Italië van plan een eigen Europese competitie op te starten. Geruggensteund door de Amerikaanse zakenbank JPMorgan, die miljarden euro uittrekt voor het initiatief. Enkele andere Europese clubs kunnen aansluiten. Maar ze moeten zich haasten, want het aantal plaatsen is beperkt.

De nieuwe Europese competitie, Super League gedoopt, staat garant voor een heleboel topaffiches. Die zullen heel wat tv-rechten in het laatje van de deelnemers brengen. De inkomsten die de clubs daaruit kunnen puren, zijn grotendeels gegarandeerd. Omdat het een deels gesloten competitie wordt, is het risico op een vroegtijdige uitschakeling en gemiste financiële inkomsten minder groot.

Het initiatief maakt heel wat los, in de voetbalwereld en daarbuiten. De clubs die niet gevraagd zijn mee te doen zijn veroordeeld tot een onderlinge tweederangscompetitie. Die zal hen minder sponsor-, reclame- en tv-gelden opleveren.

Ook de politici steigeren. De Franse president Emmanuel Macron zegt dat het initiatief afbreuk doet aan het principe van solidariteit en verdienste in de voetbalsport. ‘Dit is spuwen in het gezicht van de voetballiefhebbers’, zei de Europese voetbalbond UEFA.

Al die kritiek is hypocriet. De UEFA, geleid door bobo’s die hun positie wel eens durven te gebruiken voor persoonlijk gewin, broedde op een gelijkaardig initiatief. Ze is misnoegd omdat ze een interessante en lucratieve business aan haar greep ziet ontsnappen.

Voor politieke beleidsmakers was het waken over solidariteit en sportieve verdiensten nooit een grote bezorgdheid in hun relatie met de voetbalbonzen. En de andere clubs verwijten de toppers die hun eigen weg willen gaan waar ze zelf van dromen. Hoe moeten we het initiatief voor een Beneliga van de beste Belgische en Nederlandse topclubs anders zien?

De plannen voor een Super League, in eigen beheer, zijn een logische stap in een onomkeerbare ontwikkeling.

Voetbal is business. Een miljardenbusiness. Door de komst van commerciële en betaal-tv-bedrijven die veel geld boden om wedstrijden te mogen uitzenden. Geld bepaalt nu de spelregels. Wedstrijden van eenzelfde speelronde worden op verschillende dagen en uren gespeeld om alle matchen te kunnen uitzenden en de rechten ervan te kunnen opstrijken. In België heeft de profliga het play-off-systeem bedacht. Een vorm van competitievervalsing met als enige bedoeling de inkomsten op te drijven.

De Europese topclubs zijn multinationale ondernemingen. Ze zijn in handen van zakenlui en investeerders die dat niet zien als een vorm van mecenaat of liefhebberij, maar als een manier om  geld te verdienen. Uiteraard proberen die hun zakenmodel te optimaliseren.

De wedstrijd is nog niet gespeeld, de tegenstanders zullen obstakels proberen op te werpen.  Er zal worden gezwaaid met gele en rode kaarten. Maar de plannen voor een Super League, in eigen beheer, zijn gewoon een logische stap in een onomkeerbare ontwikkeling.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud