Redacteur Politiek

Vlaams minister-president Jambon noemde het aanpakken van discriminatie 'een erezaak'. Daarom moet de Vlaamse regering praktijktests als stok achter de deur houden.

Nadat de moord op George Floyd in de VS wereldwijd een gevoelige snaar van racisme en onderdrukking had geraakt, eindigde die discussie vrijdag in het eerste crisisberaad van de Vlaamse regering over hoe ver je kan gaan in de strijd tegen discriminatie.

Net in die details ligt de kern van de zaak. Zelfs het Vlaams Belang schreef in zijn verkiezingsprogramma van mei vorig jaar dat het racisme verwerpt. De echte vraag is hoe hard de overheid in de praktijk tegen discriminatie vecht.

Praktijktests mogen nooit het fundament van het beleid worden.

De meeste Vlamingen zijn er niet tegen dat de Vlaamse regering inzet op sensibilisering, dat ze sectoren oproept zichzelf reguleren, en dat ze de sociale inspectie opdraagt wettelijk verboden discriminatie hard te controleren.

De politieke discussie ontploft echter zodra een stap verder wordt gegaan en de praktijktests op tafel komen. Daarbij worden fictieve sollicitaties ingediend om te zien of een werkgever bij aanwervingen systematisch mensen uit een bepaalde bevolkingsgroep weigert. Ook op de huurmarkt kan die techniek worden toegepast. 

Reputatieschade

Het toxische is dat praktijktests de machtsverhoudingen omdraaien. Wie zich gediscrimineerd voelt bij aanwervingen of het zoeken naar een huurwoning, staat vandaag in een lastige positie om dat aan te tonen. Bij praktijktests voelt de verhuurder of de werkgever zich aangevallen, zeker als de resultaten kunnen leiden tot rechtszaken of reputatieschade. Toch moet het onder de juiste voorwaarden kunnen.

Een van die voorwaarden is dat praktijktests nooit het fundament van het beleid worden. Het is veel krachtiger als bedrijven beseffen dat ze uit welbegrepen eigenbelang diversiteit moeten omarmen, om de leefwereld van hun klanten te blijven begrijpen én om in grotere vijvers van talent te kunnen vissen. Het is veel krachtiger als vanuit de ondernemingsraad een diversiteitsbeleid ontluikt. Het is veel krachtiger als bedrijven onder elkaar 'best practices' uitwisselen om vooruitgang te boeken in een moeilijke situatie.

De lastige vraag is wat er moet gebeuren als dat onvoldoende blijkt. 'Eens in onze gemeenschap opgenomen, is ieder individu een gelijkwaardige Vlaamse burger', zei minister-president Jan Jambon (N-VA) in zijn eerste speech in het Vlaams Parlement. 'Ik gruw van elke vorm van racisme en ik maak er een erezaak van om met deze regering discriminatie in welke vorm dan ook aan te pakken.'

Deze Vlaamse regering is het daarmee aan zichzelf verplicht een stok achter de deur te houden als de vriendelijke aanpak waar ze nu voor kiest niet blijkt te werken. Dan zal ze alsnog naar praktijktests moeten grijpen. Opnieuw zullen er grenzen zijn. Na fictieve sollicitaties individuele bedrijven voor de rechtbank dagen neigt naar het uitlokken van een misdrijf. Maar scherp in kaart brengen waar de discriminatie zit om ze daarna harder en gerichter aan te pakken, wordt dan wel nodig voor de erezaak die Jambon ervan maakte.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud