Werkzoekenden van allochtone origine hebben in Vlaanderen minder kansen op de jobmarkt. Dat mogen we niet aanvaarden.

Goed nieuws van het economische front. De werkloosheid in Vlaanderen daalde in 2019 voor het vierde jaar op rij, blijkt uit cijfers van de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB). Vorig jaar waren in onze contreien nog 178.963 mensen op zoek naar een job, of 4,2 procent minder dan in 2018. De werkloosheidsgraad, volgens de brede definitie van de VDAB, daalde van 6,1 naar 5,7 procent.

Het beeld is niet overal even rooskleurig. West-Vlaanderen heeft met 4,6 procent de laagste werkloosheidsgraad, de provincie Antwerpen heeft met 7,2 procent de hoogste. En ondanks de krapte op de arbeidsmarkt heerst in enkele steden een hardnekkige werkloosheid. Dat is onder meer het geval in de grotere steden Antwerpen en Gent, en in de centrumsteden Turnhout en Oostende. Ook Limburgse gemeenten als Genk en Maasmechelen doen het niet zo goed.

Het grote pijnpunt ligt elders, geven de VDAB-cijfers aan. Van de werkzoekenden in Vlaanderen is 30 procent van allochtone origine. Ze zijn meer dan proportioneel vertegenwoordigd in de groep werklozen. Opvallend ook: in tegenstelling tot de algemene trend verminderde het aantal werklozen van allochtone origine vorig jaar niet. Het bevestigt een vaststelling die niet nieuw is: voor mensen van allochtone origine en voor migranten is het niet zo gemakkelijk om toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt in Vlaanderen.

Discriminatie op de arbeidsmarkt bestaat. Soms is ze flagrant, maar meestal is ze impliciet.

De hindernissen zijn divers. Het kan zijn dat bedrijven het opleidingsniveau en de taalvaardigheid van de sollicitanten van allochtone origine onvoldoende vinden. Maar in enkele gevallen geven werkgevers, als ze de keuze hebben, wellicht de voorkeur aan de kandidaat van autochtone komaf. Werkzoekenden met een allochtone achtergrond komen met een achterstand op de arbeidsmarkt die ze zelf op geen enkele manier kunnen wegwerken. Ze zijn, laten we dat niet ontkennen, vaak het slachtoffer van discriminatie. Die is soms flagrant, maar meestal impliciet.

De coalitiepartijen van de Vlaamse regering hebben in het regeerakkoord afgesproken dat er extra acties komen om discriminatie op de arbeidsmarkt te bestrijden. Vlaams minister-president Jan Jambon sloot de mogelijkheid niet uit dat er praktijktests komen, iets waar zijn partij, de N-VA, zich altijd tegen heeft verzet.

Praktijktests kunnen een manier zijn om te kijken hoe ver het probleem reikt. Maar of het bestraffen van onwillige werkgevers - wat juridisch al een heikele zaak is - werkzoekenden van allochtone origine gemakkelijker aan een job helpt, is twijfelachtig. Een repressief beleid is geen duurzame oplossing. Het komt erop aan de werkgevers ervan te overtuigen die mensen een eerlijke kans te bieden en hun vooroordelen opzij te schuiven. Ze hebben er zelf baat bij dat het arbeidsreservoir waaruit ze kunnen putten ruimer wordt.

Lees verder

Gesponsorde inhoud