Advertentie

Juiste richting, maar met hoeveel kracht?

De regering-De Croo heeft haar sociaal-economische prioriteiten beter op orde dan de voorbije maanden kon worden gevreesd. Alleen leidt dat nu naar een nieuwe, even belangrijke vraag: hoeveel kracht schuilt er in haar beleidsplannen?

Werkt België nog? Kan er nog worden beslist? Tussen de lijnen van alle begrotingsvoorstellen en hervormingsplannen door was dat de vraag die de voorbije dagen in de federale regering op tafel lag. Dinsdag stelden premier Alexander De Croo (Open VLD) en zijn vicepremiers de grote lijnen van dat akkoord voor.

Na een valse start in de pensioenhervorming en na een langgerekte eindsprint lijkt het akkoord dat de federale regering dinsdag bereikte die vraag voorzichtig positief te beantwoorden. Er ligt een begroting op tafel die er al beter uitziet dan die voor dit jaar en waarin voor 2,4 miljard euro is gesaneerd. Het is verre van perfect, maar de begroting wordt gelukkig al een pak gezonder.

Het echte zwaartepunt ligt echter elders: de hervormingen op de arbeidsmarkt. Er komt meer aandacht voor opleiding, meer geld voor kinderopvang en de door premier Jean-Luc Dehaene ingevoerde crisisbelasting verdwijnt. Niemand zal daar tegen zijn.

De regering opent ook de lastiger maar nodige discussie over hoe wie langdurig ziek is sneller weer aan het werk kan gaan. Ook hier zal nog geduld nodig zijn, maar het plan overstijgt gelukkig de eerdere beslissing om terug-naar-werkcoördinatoren aan te stellen. Na de gezondheidscrisis door het coronavirus is het nu nodig die bredere gezondheidscrisis - die voelbaar is op de arbeidsmarkt - aan te pakken.

Een andere gevoelige discussie - soepeler arbeidsvoorwaarden om e-commercejobs niet verloren te laten gaan - is helaas doorgeschoven naar sociaal overleg.

Volstaat dit om het cruciale doel te bereiken dat acht op de tien van de 20- tot 64-jarigen aan de slag zijn? Dat wordt de nieuwe test voor de regering-De Croo.

Dat toont hoe deze regering een centrumkoers vaart zonder radicale breuken. Dat ligt niet alleen aan haar samenstelling, maar ook aan het onvermijdelijke overleg met de gewesten, vakbonden en werkgevers. Toch zijn het belangrijke ambities, omdat ze vertrekken vanuit een juiste analyse en ze een veel grotere impact kunnen hebben op de begroting dan besparingen of belastingen.

Maar daarvoor moeten ze wel worden uitgevoerd. Of dat zal gebeuren, kan op het eerste gezicht nog niet worden ingeschat. Daarvoor is het wachten op verdere details, op overleg met vakbonden en werkgevers en op de samenwerking met de gewesten. Het is bovendien lastig, weten we sinds deze week de Nobelprijs economie is gegaan naar onderzoekers die net aantoonden hoe verraderlijk de arbeidsmarkt ineen zit.

Veel van wat de regering dinsdag aankondigt, is daarom maar een eerste stap: het soepeler maken van e-commercejobs, het aanpakken van de gezondheidscrisis op de arbeidsmarkt, het klimaatvriendelijker maken van de energiefactuur, het verder onder controle krijgen van de staatsschuld.

Toch zit de richting goed. Dat is belangrijk. Deze regering begon met de minimumpensioenen op te trekken, wat de vergrijzingskosten nog zwaarder maakte in plaats van lichter. Ze miste daarna compleet de kans om de pensioendiscussie te openen. De vrees leefde dat de PS vooral wou blijven geld uitgeven onder de vlag van een 'sociale relance'. De staatsschuld bleef in sommige prognoses van de voorbije maanden zelfs stijgen in 2022.

In vergelijking met die aanloop zitten vandaag de prioriteiten voor de wereld na corona wel goed. Alleen leidt dat nu tot een volgende penibele vraag: hoeveel kracht en precisie schuilt achter deze hervormingen? Volstaat dit om het cruciale doel te bereiken dat acht op de tien van de 20- tot 64-jarigen aan de slag zijn? Dat wordt de nieuwe test voor de regering-De Croo.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud