Jean Vanempten

De zenuwachtigheid op de financiële markten knaagde een miljard van de waardering van Belfius. Een beursgang wordt een penibele zaak.

Begin september moet de Belgische regering beslissen of ze groen licht geeft voor de beursgang van Belfius. Op tafel zal ook een rapport liggen van de bankiers die de operatie begeleiden. Hun weinig prettige conclusie: de bank wordt een miljard euro lager gewaardeerd dan in het voorjaar. Voor de hele Europese banksector is 2018 een moeilijk jaar en Belfius ontsnapt niet aan die trend.

De onrust op de financiële markten is groot. Er zijn de muntcrisissen in Turkije en Argentinië. Dat lijkt ver van ons bed, maar in een financiële wereld waar alles met elkaar verbonden is, kunnen verre problemen plots onaangenaam dichtbij komen. Ook maakt de Italiaanse regering zich op voor een confrontatie met Europa. De Europese begrotingsregels hoeven voor Salvini & co. niet zo strikt nageleefd te worden. Dat is een tikkende tijdbom voor de eurozone. En de Europese Centrale Bank mag dan haar opkoopprogramma van obligaties eind dit jaar stopzetten, voorzitter Mario Draghi kondigde in een adem aan dat de rente tot in het najaar van 2019 op nul blijft. Dat is niet goed voor de rendabiliteit van het kernmetier van een bank: spaargeld in kredieten recycleren.

De brexit kan de onrust op de markten nog vergroten. Als er groen licht komt, zou de beursgang van Belfius plaatsvinden in oktober of november. Laat dat net de beslissende periode in de brexitonderhandelingen zijn. En van het Witte Huis weet inmiddels iedereen dat de enige voorspelbare factor de totale onvoorspelbaarheid is. Wie weet, zakt de waardering van Belfius dus nog.

Een lagere waardering betekent al snel een paar honderden miljoenen minder inkomsten voor de schatkist. Een belangrijk deel van de opbrengst van de beursgang van Belfius moet dienen om de Arco-coöperanten te vergoeden. Als die tegemoetkoming genade vindt bij de Europese Commissie tenminste, wat verre van zeker is.

Durft de regering-Michel een aandeel naar de beurs te brengen dat meteen dreigt te kwakkelen?

Durft de regering-Michel een aandeel naar de beurs te brengen dat meteen dreigt te kwakkelen? Behalve verongelijkte beleggers brengt zo’n beurskoers negatieve reclame voor het management met zich mee. Bij een beursgenoteerd bedrijf is de koers, terecht of niet, nog altijd een belangrijke graadmeter.

Er zijn echt geen goede redenen meer om Belfius naar de beurs te brengen. CD&V hield de beursintroductie in het voorjaar tegen omdat ze die koppelde aan een oplossing in het Arco-dossier. Achteraf bekeken was dat een gemiste kans. Het enige wat je nu nog kan aanvoeren, is dat de verwachtingen gewekt zijn, al weegt het getreuzel natuurlijk door.

De beursgang van de staatsbank afblazen staat gelijk met het dossier doorschuiven naar een volgende regering. Electoraal zal het in België niet meer rustig worden. Na de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen kunnen de partijen naadloos overschakelen op hun campagnes voor de federale verkiezingen in mei volgend jaar. Het is niet het klimaat om nog sereen dossiers te behandelen.

Een beursgang laat zich niet gemakkelijk verzoenen met een politieke agenda, zeker niet als het om een bank gaat. Dan spelen de markten een hoofdrol en daar hebben nationale politici geen enkele greep op. De beursgang van Belfius houdt grote risico’s in, zowel financiële als politieke. De staatsbank maakte dit voorjaar even kans om een nieuw ‘volksaandeel’ te worden op een beurs die een frisse injectie best kon gebruiken. Dat momentum lijkt voorbij.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content