Kerstboodschap

©RV DOC

Dat de koning het uitdrukkelijk over de economische heropleving heeft, is de juiste kerstboodschap. Dat de N-VA een veeg uit de pan krijgt en sommige dotaties stijgen, is dat echter niet.

‘De kerst- en de nieuwjaarsdagen bieden ons de gelegenheid om samen na te denken over onze houding tegenover de economische moeilijkheden en het banenverlies.’ Met die woorden zette koning Albert de toon voor zijn jaarlijkse kerstboodschap.

Daarin vielen twee dingen op. Het eerste was de opmerkelijke economische boodschap. Dat is verbazend. Zelfs in 2009, toen België de grootste recessie sinds de Tweede Wereldoorlog beleefde, besteedde koning Albert in zijn kersttoespraak maar vier zinnen aan ‘de talrijke personen die hun baan hebben verloren, en hun families’. Daarna ging het over pater Damiaan en de twee klassieke thema’s in de speeches van de koning: de oproep tot het Belgisch compromis en de ode aan de Europese vrede.

Het tweede punt dat maandag opviel, was de vrij expliciete uithaal naar de N-VA. De vraag is of dat wel verstandig is. Die vraag is des te pertinenter als je weet dat de federale regering de politieke verantwoordelijkheid draagt voor wat de koning zegt. De regering heeft de tekst minstens gecontroleerd en wellicht mee geschreven. Zo werkt het systeem nu eenmaal: als de koning een fout begaat, kan hij niet aftreden, want hij is de koning. Dus moet de regering de verantwoordelijkheid voor eventuele fouten dragen en dus weten wat de koning zegt. Vrij vertaald: het kabinet van premier Elio Di Rupo (PS) achtte het dus zinvol de koning op de N-VA te laten schieten. Er zijn andere en betere manieren om dat te doen - het parlement lijkt voor zoiets uitgevonden - en bovendien is het strategisch dom. Officieel door de koning én door de PS-premier aangevallen worden: voor de N-VA is dat de definitie van een politiek kerstcadeau.

Maar goed: voor de rest hamerde de koning in zijn kerstboodschap op de juiste boodschap: 2013 wordt inderdaad een moeilijk jaar. De Vlaamse werkloosheid stijgt sinds de zomer iedere maand sneller. We breken dit jaar het faillissementsrecord en in 2013 wordt een nieuw record verwacht.

Alleen mag van wie het moreel leiderschap van een land claimt - wat de taak is van het staatshoofd en van de nationale politici - verlangd worden dat ze ook naar die boodschap leven. Dat lukt maar ten dele. De dotatie aan de koning stijgt. Het koninklijk paleis heeft blijkbaar beloofd dat extra geld niet uit te geven, maar het was een sterker signaal geweest de dotatie gewoon te bevriezen. De koning communiceert nu eenmaal met de Belgen via beperkte communicatiemiddelen: via een kerstboodschap, een 21 julitoespraak en door daden te stellen. Dat laatste gebeurt wel degelijk: in 2011 annuleerde de koning zijn nieuwjaarsreceptie voor de politieke elite van het land, uit protest tegen het uitblijven van een regering.

Helemaal verkeerd is echter het signaal dat de Kamer en de Senaat sturen. Terwijl in het regeerakkoord een bevriezing van hun dotatie voor twee jaar staat aangekondigd, stijgen hun middelen wél. Zeker voor de Senaat, een instelling met een twijfelachtige meerwaarde, is dat niet de kerstboodschap die we nu nodig hebben.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud