Senior writer

De regeringen die na de verkiezingen van mei gevormd worden, zullen lastige klimaatknopen moeten doorhakken.

De politieke beleidsmakers haasten zich om duidelijk te maken dat ze het signaal van de klimaatbetogingen hebben gehoord.

Premier Charles Michel (MR) ontvangt dinsdag enkele organisaties die de manifestaties hebben georganiseerd en hij noemt het klimaat nu een van zijn prioriteiten. Vlaamse minister van Omgeving en Natuur Joke Schauvliege (CD&V) en haar collega van Energie Lydia Peeters (Open VLD) nodigden de klimaatspijbelaars uit voor overleg. En alle partijvoorzitters komen opeens met klimaatvoorstellen aandraven, de ene al wat enthousiaster dan het andere.

Het is allemaal te laat. Binnen vier maanden zijn er verkiezingen. Van de huidige regeringen, de federale en de Vlaamse, moeten geen grote klimaatinitiatieven meer worden verwacht.

Amper in regeerakkoord

De voorbije legislatuur heeft die problematiek geen grote aandacht gekregen. Als er in de regeerakkoorden van 2014 over klimaat werd gesproken, ging het vooral over het ondernemings- of het investeringsklimaat. De strijd tegen de klimaatopwarming kwam amper aan bod.

De strijd tegen de klimaatopwarming kwam in de in 2014 gesloten regeerakkoorden amper aan bod.

In het akkoord van de regering-Michel luidde het dat de federale regering zou bepleiten dat België in de Europese en internationale klimaatgesprekken een ambitieus standpunt innam. In het Vlaamse regeerakkoord heette het ‘dat de omslag naar een koolstofarme samenleving maar bereikt kan worden door wereldwijde actie’.

In de toekomstige regeerakkoorden zal het hoofdstuk over het klimaatbeleid steviger moeten worden uitgewerkt. Het klimaatprotest komt daarom op een geschikt moment, in de aanloop naar de verkiezingen. Het thema is nu hoog op de politieke agenda geplaatst en zal zeker een weerslag krijgen in de nieuwe regeerprogramma’s. Er zijn ook Europese verkiezingen. Dat maakt ook een nieuwe start op dat bestuursniveau mogelijk.

Verantwoordelijkheid

De CO2-uitstoot verminderen en de klimaatopwarming afremmen is een wereldwijde uitdaging die internationaal en Europees aangepakt moet worden. Dat ontslaat individuele landen niet van hun verantwoordelijk.

België kan zich niet blijven wegstoppen achter de rug van Europa. Voor ons land is het extra moeilijk een ambitieus klimaatbeleid te voeren, omdat de bevoegdheid versnipperd is over de federale regering en de drie gewesten. Die samenwerking verloopt niet altijd even vlot, getuige het gekissebis in de Belgische delegatie bij het begin van de klimaatconferentie van Parijs in 2015 en getouwtrek over het Energiepact vorig jaar.

België kan zich niet blijven wegstoppen achter de rug van Europa.

De verschillende beleidsniveaus die ons land rijk is, moeten aan één zeel trekken om een tot een doortastender klimaatbeleid te komen. Makkelijk wordt dat niet, want het is een lastige materie.

In Nederland leidt een ontwerp van klimaatakkoord, dat is opgesteld na een brede raadpleging, tot hoogspanning in de regering-Rutte. Die probeert de eisen van de milieuorganisaties te verzoenen met de belangen van het bedrijfsleven, zonder uit te komen bij extra belastingen voor de consumenten.

Die moeilijke oefening staat ook hier de beleidsmakers te wachten. Maar bestaat de essentie van regeren er niet in het land voor te bereiden op de toekomst en hachelijke knopen door te hakken?

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud