Krasse knar

©Sofie Van Hoof

Bij alle geweeklaag over de uitverkoop van Belgische ‘kroonjuwelen’ is het goed te zien dat er ook Belgische multinationals zijn die zich met gedurfde overnames continu heruitvinden.

Meer dan 5 miljard euro cash. Dat is het bedrag dat de 152 jaar oude Belgische chemiegroep Solvay op tafel legt voor het Amerikaanse Cytec. Zonder meer dé deal van de zomer. Want ook al is Solvay bij het brede publiek minder een naam als een klok dan ‘consumentenbedrijven’ als Telenet of AB InBev, de multinational is zonder dat u het weet minstens even aanwezig in het dagelijkse leven. De kans is reëel dat er in uw auto, roomijs, parfum, smartphone of wasmiddel meerdere producten van Solvay zitten.

Wat moeten we van die deal vinden? Wel: op het eerste - en eigenlijk ook op het tweede - gezicht oogt het prijskaartje fors. Solvay betaalt meer dan vier keer de boekwaarde, bijna

15 keer de bedrijfswinst voor afschrijvingen (ebitda) en ruim 35 keer de nettowinst voor Cytec. Verre van goedkoop, maar Cytec is dan ook geen gewoon bedrijf. De Amerikanen maken lichtgewicht composieten die onder meer de Dreamliner van Boeing lichter en dus ook energiezuiniger maken. Dat staaltje chemische spitstechnologie staat - niches als de Formule 1 even daar gelaten - in de ­autosector nog in de kinderschoenen.

Ultralicht en ultrasterk plastic als vervanger voor staal is echter potentieel een enorme markt voor de steeds energie-efficiëntere ­autosector. Solvay financiert de miljardendeal ook slim. Voor het eerst sinds 1863 (!) klopt het management aan bij de aandeelhouders voor een kapitaalverhoging. Dat laat Solvay toe bij de ratingbureaus het label ‘hoge kwaliteit’ op zijn schuldpapier te kunnen houden, essentieel om optimaal munt te slaan uit het huidige klimaat van lage rentes en dus goedkope schulden.

Bovendien verdient Solvay gelet op zijn staat van dienst het voordeel van de twijfel. Ook bij de miljardenovername van Rhodia in 2011 waren er flink wat twijfels. De Franse CEO Jean-Pierre Clamadieu heeft die echter vrij snel kunnen wegnemen. Niet alleen vulden de activiteiten van Rhodia die van Solvay goed aan, Rhodia had als fors gekrompen industriële glorie nog ettelijke emissierechten ‘rondslingeren’ die Solvay jarenlang te gelde heeft kunnen maken.

Solvay heeft het grote voordeel verankerd te zijn bij familiale aandeelhouders die 30 procent van de aandelen controleren en in het verleden al meer dan eens aangetoond hebben op zeer lange termijn te kunnen denken. En ook niet lichtzinnig over overnames te gaan, aangezien de dividenden bij wijze van spreken de haarden in veel Brabantse kasteeldomeinen moeten laten branden: ondanks de grillen van de conjunctuur heeft Solvay sinds de vroege jaren 80 het dividend minstens stabiel kunnen houden.

Met een familie die kritisch waakt over de erfenis van Ernest Solvay, heeft Solvay zich de voorbije 30 jaar al zes keer met succes heruit weten te vinden. De kans is groot dat de 152 jaar oude Belgische krasse knar dat met de Amerikaanse deal ook een zevende keer zal doen. En dat is een fijne vaststelling in een periode waarin steeds meer Belgische bedrijven en beslissingscentra in buitenlandse handen vallen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud