Advertentie

Kyoto plus of min

De Europese ministers van Leefmilieu rolden gisteren de spierballen. Ze gaan voor een reductie van de uitstoot van broeikasgassen met 30 procent wereldwijd en beloven zelfs unilateraal een vermindering met 'minstens' 20 procent tegen 2020.

(tijd) De EU-beslissing komt er na alarmerende rapporten over de versnelling van de opwarming van de aarde en de oproep van eminente economen dat nietsdoen economisch veel desatreuzer is dan nu ingrijpen. Klap op de vuurpijl is 'The Inconvenient Truth' van Al Gore die alle Belgische politici een ecologisch geweten sloeg.

Nu is de EU-belofte natuurlijk een politieke boodschap van formaat. Maar de EU is zwaar verdeeld. Iedereen vindt dat de buren een zwaardere last verdienen en dat 'rekening moest worden gehouden met de specificiteit van elk land'. Voor België is dat de hoge kostprijs voor elke bijkomende ton CO2 die weggeharkt wordt. De nieuwe EU-lidstaten willen hun economische groei niet ondergraven met zware milieuvereisten.

Nog cynischer is dat de instrumenten die de EU-Commissie aanreikte om die 20 procent reductie in Europa te halen, vorige week door de EU-ministers van Energie van tafel werden geveegd. De EU-Commissie had in januari voorgesteld een volwaardig Europees energiebeleid op te zetten, met een interne energiemarkt en ambitieuze doelstellingen: een verbruik van 20 procent hernieuwbare energie en 20 procent energiebesparing tegen 2020.

Die doelstellingen volstaan volgens de EU-Commisie om de 20 procent reductie voor Europa te halen. Maar ze zijn vooral nodig om de veiligheid van de bevoorrading en meer concurrentie binnen de EU te garanderen. Maar de EU-ministers van Energie willen zich voorlopig niet vastpinnen op een streefcijfer voor hernieuwbare energie en weigeren maatregelen die voor meer concurrentie moeten zorgen op de interne markt, zoals het opsplitsen van productie en distributie bij vertikaal geïntegreerde energiebedrijven.

Die verminking van de EU-strategie betekent hoe dan ook dat Europese maatregelen om de CO2-uitstoot met 20 of 30 procent te verminderen, duurder zullen worden en moeilijker haalbaar. De uiteindelijke beslissing komt de EU-chefs toe, op de Europese top van 8 en 9 maart. Maar wellicht verbergen ook zij liever de echte problemen onder ronkende verklaringen over EU-leiderschap.

Premier Guy Verhofstadt lanceerde enkele weken geleden zijn Kyoto-plus, een onduidelijk plan om meer te doen aan klimaatverandering. België doet het al niet zo goed voor Kyoto en in het EU-debat over hernieuwbare energie is België bij de landen die het zwaarst afremmen, onder meer omwille van de kostprijs.

Als Europa en België echt werk willen maken van een beter klimaat, is meer nodig dan ronkende verklaringen. Een concreet energiebeleid dat die klimaatdoelstellingen ondersteunt bijvoorbeeld, ook al heeft dit een prijskaartje. Die boodschap is voor Verhofstadt en co wellicht een 'Inconvenient truth'. Zeker in tijden van verkiezingen.

Kris Van Haver

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud