Laatste oproep

De systeemcrisis is volop bezig. Elke dag die geen overtuigende oplossing brengt, verhoogt de kans dat het financiële systeem implodeert en een Grote Depressie begint. Voor beleggers is Europa nu ‘ab-so-luut te mij-den’. De nuance is weg. De dominosteentjes vallen.

Het doet denken aan 1997, toen geen enkele verantwoordelijke belegger nog Zuidoost-Aziatisch papier wilde.

Eigenlijk krijgt in de eurozone alleen Duitsland nog het volle vertrouwen. België daarentegen is deze week alweer griezelig dicht in de richting van het PIGS-clubje (Portugal, Italië, Griekenland, Spanje) geschoven. De voorbije dagen verloren in de eurozone ­enkel de Spaanse obligaties meer terrein. Sinds begin oktober zakte Belgisch tienjarig papier zo fors, dat de rente met 40 procent gestegen is van 3,6 naar bijna 5 procent.

Het verlies voor de houders van Belgische overheidsobligaties is navenant. Dat zijn in de eerste plaats de Belgische banken en verzekeraars. Zij bezitten tientallen miljarden euro’s aan Belgisch papier. Als ze dat pakket tegen marktwaarde moeten afboeken, kan dat tot forse verliezen leiden. Bij sommigen kan het eigen vermogen snel met 1 miljard of meer slinken. En zo komt het dat de neergang van Belgisch overheidspapier hand in hand gaat met een versnelde verzwakking van de Belgische financiële sector. Uiteraard komt daardoor de Belgische welvaart in gevaar.

Is het daarom niet tragisch dat onze ­regeringsonderhandelaars deadline na deadline breken en dat sommigen blijkbaar enkel in de weer zijn om een wegsmeltend welvaartskoekje eerlijk te verdelen in plaats van te maken dat de koek kan groeien tot een grote taart, genoeg voor iedereen?

De Belgische situatie is bijlange nog zo dramatisch niet als de Griekse, of als die van Lehman of Fortis in de weken voor hun instorting. Maar al die rampzalige voorbeelden bewezen dat het plots heel snel kan gaan. Bovendien is België slechts één dominosteentje. Stel dat ons land aan het wankelen gaat, dan zal het niet bij België blijven. Dan volgen allicht Frankrijk, Oostenrijk, Nederland en uiteindelijk ook die laatste veilige haven, Duitsland. Eerder deze week bleek dat de Duitsers veel somberder geworden zijn over hun eigen toekomst. De door het onderzoekscentrum ZEW gepolste experts achten het nu mogelijk dat ook Duitsland op een recessie en deflatie (een dalend algemeen prijspeil) afstevent. En als ook de Duitse ­dominosteen valt, valt de rest van de wereld.

De meeste Europese leiders beseffen de ernst van de situatie intussen wel. Wanneer zal het dan bij de laatste hardliners in Duitsland en de Europese Centrale Bank eindelijk dagen dat dringend alle paardenmiddelen nodig zijn om een ineenstorting van de ­eurozone te vermijden, te beginnen met de heldere boodschap van de ECB dat ze zoveel Europese obligaties zal kopen als nodig blijkt? Of denken sommigen echt nog altijd dat deze crisis zal passeren als ze de kop maar lang genoeg in het zand houden?

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud