Redacteur Politiek

De botsing tussen de PS en Open VLD over de lonen is de voorbode van een breder gevecht over de economische koers van de federale regering zodra de coronacrisis afzwakt.

Moeten de lonen voor iedereen stijgen en daarmee ook de kosten van de bedrijven? En moet de overheid eigenaar blijven van Ethias, de verzekeraar die ze in de financiële crisis redde van de ondergang?

Dat zijn het soort vragen die we al een tijdje niet meer zien bovenaan op de politieke agenda. Al bijna een jaar eist het coronavirus alle mogelijk plaats en aandacht.

Corona heeft een heel nieuwe opdracht aan de politici gegeven, zei premier Alexander De Croo (Open VLD) eerder deze week nog op de virtuele editie van het Wereld Economisch Forum: een heel land gemotiveerd houden in de strijd tegen een gemeenschappelijke vijand. En iedereen er blijven van overtuigen dat iedere individuele actie in de strijd tegen het virus niet alleen een impact heeft op je eigen gezondheid, maar ook op die van anderen.

Nu, zelfs met een wazig flikkerend lichtje aan het einde van een nog lange tunnel, lijken de oude gevechten traagjes weer hun aandacht op te eisen.

De Parti Socialiste heeft zich in de paar maanden dat deze regering in het zadel zit correct naar die nieuwe omstandigheden gedragen. De communicatie werd overgelaten aan de premier en de minister van Volksgezondheid, en aan hun evenknieën in de deelstaten. Maar nu, zelfs met een wazig flikkerend lichtje aan het einde van een nog lange tunnel, lijken de oude gevechten traagjes weer hun aandacht op te eisen.

Het bericht dat overnamekandidaten gepolst zijn voor Ethias deed de PS woensdag meteen de deur voor een mogelijke verkoop dichtslaan. Veel gevoeliger nog - omdat het over koopkracht en jobs gaat - is het pleidooi van federaal staatssecretaris Thomas Dermine (PS) om de loonwet te wijzigen zodat werknemers meer opslag kunnen krijgen. Daar sloeg Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert meteen de deur dicht, omdat zoiets niet in het regeerakkoord staat én omdat het bedrijven die nu al afstevenen op een ongeziene faillissementengolf nog zwaarder dreigt te raken. De opslag van de enen leidt in die omstandigheden tot het ontslag van de anderen.

Het is het schot voor de boeg van een belangrijk politiek gevecht. Van hervormingen wordt gezegd dat iedereen voor is, behalve degenen die plots beseffen dat ze ook zelf moeten veranderen. De politieke logica is daarom in het begin van de legislatuur te hervormen, zodat tegen de volgende verkiezingen de eerste vruchten beginnen te rijpen of zelfs kunnen worden geplukt.

Die logica maakt dat 2021 zich niet alleen aandient als het jaar van de lange weg naar het rijk der vrijheid, maar ook als het jaar waarin het sociaal-economisch beleid van deze regering in de goede plooi moet vallen. Hoe stevig is het plan om 80 procent van de 20- tot 64-jarigen aan het werk te krijgen, zodat de pensioenen betaalbaar worden? Wat worden de hervormingen die de regering in datzelfde verband zegt te bekijken? Hoe steil wordt het pad om na de coronaschok de begroting weer gezond te krijgen?

De strijd tegen het coronavirus is de allerbelangrijkste voor deze regering, zowel op het vlak van de gezondheid als van de economie en ze is nog verre van voorbij. Maar aan de horizon vallen de eerste contouren van een ander gevecht te ontwaren: met welk sociaal-economisch bilan willen Open VLD, de PS en alle andere regeringspartijen in 2024 naar de kiezer trekken?

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud