Madame oui

Tot ergernis van Yves Leterme opent Guy Delvoie, de eerste voorzitter van het Brusselse hof van beroep, vandaag onze zesdelige reeks over Justitie. Volgens de ex-premier pleegde Delvoie samen met de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie, Ghislain Londers, een ‘ministaatsgreep’ met hun brief die de regering-Leterme ten val bracht.

(tijd) - Tijdens zijn getuigenis voor de Fortis-onderzoekscommissie leek Delvoie nog zeker van zijn stuk. En ook vandaag, in zijn eerste interview sinds de onderzoekscommissie is opgedoekt, neemt Delvoie geen blad voor de mond.

‘Vindt u het normaal dat ik voor de aankoop van een harde schijf van 100 euro de toelating moet vragen aan de  centrale administratie in Brussel? Ik stuit daar dan op mijn hoogstpersoonlijke  ‘Madame Non’, die alle  aankopen weigert wegens geldgebrek. Het is toch niet normaal dat hier in het Brusselse paleis voor justitie al vier of vijf jaar  lokalen, die we goed zouden kunnen gebruiken, leegstaan omdat er geen geld is voor een lik verf?’

Zelfs geen geld voor een likje verf. Zoveel moeite voor een computerschijf van amper 100 euro. Justitie is mijn Madame Non. Zo’n uitspraak blijft nazinderen. Is er dan geen geld voor onze rechtsstaat?

De kostprijs van de Belgische justitie verschilt amper van die in andere Europese landen. Het gaat over 1 à 2 procent van ons bruto binnenlands product (bbp). En dan moet men weten dat veiligheid in België niet het monopolie is van het departement justitie. Ons land scoort dus inderdaad beter dan het Europese gemiddelde.

En de budgetten stijgen. Justitie kreeg voor 2009 een budget van 1.703 miljoen euro of 5,85 procent meer dan in 2008. Er is dus een behoorlijke inhaalbeweging.

Management is het sleutelwoord. Te veel rechtscolleges en parketten, archaïsche informatica-processen, middeleeuwse personeelsstatuten. Justitie zal er De Tijd-award ‘Onderneming van het Jaar’ niet mee winnen. Zoveel is duidelijk.

Het is dan ook hoopgevend dat ‘moderne magistraten’, zoals Delvoie, niet meteen huiveren van het woord management. Integendeel. ‘Vroeg of laat zullen professionele managers hun intrede maken in de justitiepaleizen. Maar die gedachte doet ongetwijfeld bij heel wat rechters de nekharen rijzen’, stelt Delvoie.  

Laten we die nekharen kort scheren. Laat de heilige huisjes en taboes nu eindelijk eens varen. De onafhankelijkheid van rechters is een hoeksteen van onze rechtsstaat, akkoord. Maar die onafhankelijkheid is geen excuus om elke vooruitgang te boycotten. Laurette Onkelinx wilde, toen zij minister van Justitie was, al externe managers, niet-magistraten, introduceren in onze rechtbanken.

Maar de magistratuur stond toen op de rem. Vrouwe Justitia bleek andermaal Madame non. De zoveelste gemiste kans. En er zijn tal van magistraten in ons land die er net zo over denken. Een oproep dus aan de andere magistraten: laat de huidige minister van Justitie wél de broodnodige herstructureringen doorvoeren. Anders blijft Justitie een noodlijdende onderneming, op een zucht van het faillissement.

Lars Bové, redacteur Politiek & Economie

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud