Jean Vanempten

Het regeerakkoord van de onuitgegeven Italiaanse coalitie betekent een tijdbom voor Europa. Een bikkelharde confrontatie is onvermijdelijk.

Italië krijgt wellicht volgende week een onuitgegeven populistische regeringscoalitie. Het politieke DNA van de twee partners verschilt radicaal. De Lega is een extreemrechtse partij die zich vooral afzet tegen de immigratie en het Italiaanse nationalisme verdedigt. De Vijfsterrenbeweging komt voort uit een burgerbeweging die anti-establishment is en gericht is tegen de oude politieke elite.

Het uiteindelijke ‘regeringscontract ‘van Matteo Salvini van de Lega en Luigi Di Maio van de Vijfsterrenbeweging is een stuk milder van toon dan wat eerder in kladversies uitlekte. Maar het bevat dynamiet genoeg om een bikkelharde confrontatie met Europa aan te gaan.

Een exit uit de euro of een schuldkwijtschelding van 250 miljard euro is niet langer aan de orde. Wel blijft de eis om de Europese begrotingsregels te herschrijven overeind. Het is duidelijk dat de aankomende Italiaanse regering af wil van de norm om het begrotingstekort onder 3 procent van het bbp te houden. Ook de regels over staatssteun maken weinig indruk op de twee coalitiepartners. Eigenlijk willen de Italianen terug naar het Europa van voor het Verdrag van Maastricht. Daar zullen ze in Brussel onvermijdelijk zenuwachtig van worden. Italië is een stichtend lid van de Unie, de oprichtingsakte werd in Rome getekend. Nu regeert er de scepsis tegenover de Europa.

Een tweede breekpunt voor Europa kan de harde aanpak van de illegale immigratie zijn. Tijdens de migratiecrisis kreeg Italië het leeuwendeel van de immigranten aan land. Het land kon niet echt op Europese solidariteit rekenen. De nieuwe regering wil andere regels en meer solidariteit. Bovendien zal ze immigranten hard aanpakken, want de verwachting is dat de xenofobe Lega het machtige ministerie van Binnenlandse Zaken in handen krijgt. Ook in dit dossier lijkt een confrontatie onvermijdelijk, niet alleen met Brussel maar ook met buurland Frankrijk.

Het wordt interessant te zien hoe de krachtmeting verloopt en wie het eerst om zijn moeder roept, Brussel of Rome. Blijft de Europese Centrale Bank Italiaanse obligaties opkopen? Of krijgen speculanten op de financiële markten vrij spel? Hoe sterk is Brussel om de normen van Maastricht af te dwingen? Hoe stevig staat de Italiaanse coalitie in de schoenen? En wat vermag de Europese Commissie tegen een opstandige lidstaat?

Een jaar geleden werd bij de verkiezing van Emmanuel Macron in Frankrijk het einde van het populisme verkondigd. Nu is de stroming in Italië aan de macht. Waar eindigt het Italiaanse avontuur? Het meest waarschijnlijke scenario is dat beide partijen hun coalitie niet lang staande kunnen houden en zichzelf snel ten val brengen. In ieder geval hangt een Europese crisis in de lucht.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content