De Duitse kanselier Angela Merkel heeft haar naam geleend aan een werkwoord: merkelen. Het Britse parlement is stevig aan het merkelen bij de brexit.

De Duitse kanselier Angela Merkel denkt graag en lang na over de dingen. Haar besluiteloosheid drijft mede- en tegenstanders vaak tot wanhoop. Tijdens de eurocrisis werd dan ook het werkwoord ‘merkelen’ voor haar gedrag bedacht.

Sinds januari heeft het Britse parlement zowat alles verworpen wat het kon verwerpen. De brexitdeal van de vorige Britse premier Theresa May werd tot driemaal toe afgeschoten.

Er is een meerderheid voor alles wat afgeschoten kan worden, er is geen meerderheid voor wat dan wel moet gebeuren. Behalve dat er voor een meerderheid een akkoord over de brexit moet komen en dat de Britse regering dus aan Europa uitstel moet vragen om de deal af te ronden. Het Lagerhuis is aan het merkelen.

Elk parlement dat zichzelf respecteert, zou zich bij een dergelijke stuurloosheid ontbinden.

Wat ‘superzaterdag’ moest worden in het Lagerhuis dreigt opnieuw uit te draaien op een politieke soap in de beste brexittraditie. Via een amendement, dat mogelijk wel een meerderheid achter zich krijgt, zou de stemming over het akkoord dat premier Boris Johnson uit de brand redde uitgesteld worden. Die stemming zou pas na het hele ratificatieproces komen, waardoor Johnson gedwongen wordt uitstel te vragen aan de Europese Unie.

Het geeft aan hoe diep het wantrouwen tegenover de figuur van Johnson is, maar ook op welk dood punt het politieke proces in het Lagerhuis is gekomen.

Het betekent ook dat zaterdag niet duidelijk zal zijn of Johnson een meerderheid heeft voor zijn brexitakkoord of niet, want het amendement zou de stemming daarover uitstellen. Zelfs als het tot een stemming komt, dan nog is het niet zeker dat Johnson een meerderheid haalt. Die zou heel erg krap zijn.

Elk parlement dat zichzelf respecteert, zou zich bij een dergelijke stuurloosheid ontbinden. De Britse premier kan het parlement niet ontbinden. Daarvoor heeft hij een tweederdemeerderheid nodig. En zelfs dat lijkt moeilijk. De verwachting is wel dat Johnson de vervroegde verkiezingen op een of andere manier probeert te forceren.

De vraag is of de Europese Unie nog zomaar eens een verlenging moet toestaan. Hoe kan de EU zeker zijn dat Johnson een meerderheid heeft als niet over een akkoord is gestemd? Wat garandeert dat het akkoord geratificeerd wordt? En als Johnson opstapt, wie gaat voor een nieuwe deal zorgen? Of volstaan nieuwe Britse verkiezingen voor Europa om meer respijt te geven?

De mallemolen van de brexit blijft slachtoffers maken. De Europese eenheid, die tot nu toe vrij goed gehandhaafd is, kan weleens op een breekpunt komen. Kanselier Merkel liet al verstaan dat ze een verlenging wil toestaan mocht het zaterdag niet lukken, maar de Franse president Emmanuel Macron is daar niet zo zeker van. Nog even en iedereen is aan het merkelen bij de brexit.

Lees verder

Tijd Connect