Stefaan Michielsen

Het afblazen van de beursgang van Belfius is een grote gemiste kans. De verantwoordelijkheid ervoor mag op het conto van CD&V worden geschreven.

De geplande beursgang van de overheidsbank Belfius gaat niet door, heeft de regering-Michel maandag beslist. Dat is een persoonlijke nederlaag voor premier Charles Michel (MR), die in juli had gezegd de beursgang te zullen forceren. Het is een ferme streep ook door de rekening van de federale overheid, die had gehoopt met de 2 miljard euro opbrengst uit de verkoop de staatsschuld een stuk te kunnen verminderen, zoals Europa eist.

Slecht nieuws is het ook voor de Arco-coöperanten, aan wie de regering deze zomer nog maar eens had beloofd dat ze nu eindelijk snel een financiële compensatie zouden krijgen voor de verliezen die ze hadden geleden door de ondergang van Dexia in 2011. Want die compensatie is afhankelijk van de beursgang van Belfius.

De Arco-oplossing in het Zomerakkoord was zo kaduuk dat ze het groot struikelblok werd voor de beursgang van Belfius.

Een teleurstelling is het eveneens voor de bank zelf. Haar claim dat Belfius geen staatsbank is, maar een commerciële bank met de overheid toevallig even als aandeelhouder, is niet meer vol te houden. De bank blijft stevig in de greep van de politiek, met het risico als politieke speelbal te worden gebruikt. Jammer is het ook voor de uitstraling van de Brusselse beurs, die de mogelijkheid misloopt een grote klepper op haar koerstabellen te kunnen bijschrijven. Op vele vlakken is het een gemiste kans.

De omstandigheden zijn nu niet gunstig om Belfius naar de beurs te brengen, verantwoordt de regering haar beslissing. Het klopt dat het klimaat op de financiële markten onzekerder is dan enkele maanden geleden, door de problemen in Turkije, Argentinië en Italië. Het venster dat er toen was, is zich aan het sluiten, waardoor de beursgang de overheid minder dreigt op te leveren. Maar dat heeft de regering alleen aan zichzelf te wijten. De beursgang had dit voorjaar al kunnen gebeuren, alles was er klaar voor, als de regeringspartij CD&V haar fiat toen niet afhankelijk had gemaakt van een oplossing voor de Arco-coöperanten.

Die oplossing kwam er in het Zomerakkoord. Maar ze was zo kaduuk dat die nu zelf het grote struikelblok is geworden voor de beursgang. De raad van bestuur van Belfius wil immers dat de regering zich garant stelt voor de mogelijke negatieve financiële gevolgen als de Europese Commissie de Arco-compensatie afwijst. Europa heeft een eerdere compensatieregeling al verworpen, reden waarom de regering-Michel ditmaal niet van plan was om vooraf het groene licht van de Europese Commissie te vragen. De regering mag dan al bereid zijn een loopje te nemen met de Europese regels, de raad van bestuur van Belfius gaat daar terecht niet in mee.

Opnieuw blijkt dat het lastig is het politieke akkoord dat de regeringspartijen over Arco hebben gesloten, op stevige juridische poten te zetten. De regering heeft zich in dit dossier compleet vastgereden.

De regeringspartij CD&V verhinderde de beursgang van Belfius dit voorjaar omdat ze die politiek koppelde aan een oplossing voor de Arco-coöperanten. Die koppeling krijgt ze nu als een boemerang in haar gezicht terug. Dat de beursgang niet doorgaat, is iets waar de regeringspartijen in de volgende verkiezingen wellicht niet zwaar op afgerekend zullen worden. CD&V staat wel met de billen bloot. Haar belofte dat de Arco-coöperanten - van wie de meesten tot haar achterban behoren - een financiële compensatie zouden krijgen, bleek voor de zoveelste keer loos. CD&V staat met lege handen. Maar met haar stugge houding in dit dossier heeft de partij ook voor anderen veel schade aangericht die op korte termijn niet te herstellen is.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content