Redacteur Politiek

Er is economisch onheil op komst, maar we voelen het niet. Waardoor we kansen missen om ons voor te bereiden als het na de zomer helemaal losbarst.

Als we het te warm hebben, zoeken we spontaan verkoeling. Als we pijn voelen, weten we dat we genezing moeten zoeken. Maar wat doen we als we verdoofd door pijnstillers te lang niets voelen? Is dat goed, wegens het gebrek aan pijn? Of laat het ons net volharden in gevaarlijk en ongezond gedrag?

Dat is al sinds de zomer van 2012 de vraag die we ons economisch gezien moeten stellen. De Europese Centrale Bank (ECB) beloofde toen te doen ‘wat nodig is’ om de euro te redden en de economie weer op dreef te krijgen. Ze kocht tijd en verdoofde de pijn door de rente naar nul te duwen, zodat het herstel minder lastig zou zijn.

Te vaak ontstond de voorbije jaren echter de indruk dat de centraal bankiers in Frankfurt de enigen waren die hun deel van het werk deden. Want het herstel vorderde maar traag, terwijl de verdovende middelen maar blijven vloeien.

Alle ingrediënten voor een giftige economische cocktail dit najaar zijn aanwezig.

Gisteren werd dat beeld nog versterkt. De ECB kondigde aan dat de rente na de zomer nog lager kan en laat onderzoeken of er nieuwe manieren zijn om de economie nog meer te stimuleren. Met de economie gaat het moeilijker en moeilijker, nu de Duitse industrie in zware problemen zit. Het herstel dat in de tweede jaarhelft verwacht werd, komt er maar niet. Dat bleek eerder al uit de vooruitzichten bij de Duitse chemiereus BASF en gisteren ook bij de autobouwer Daimler, die zijn eerste kwartaalverlies in tien jaar boekte. Ook de Duitse PMI- en de Ifo-index, indicatoren gebaseerd op de plannen die grote bedrijven maken, staan op onweer.

Verdoving

Er is geen reden tot blinde paniek. Daarvoor zijn zeker in Vlaanderen nog te veel mensen aan het werk. Gezinnen in de Europese Unie blijven over het algemeen optimistisch over de economische toekomst en blijven spenderen. En de ECB verdooft wel de pijn, als die komt.

Toch moeten de slechtere Duitse cijfers alarmbellen doen afgaan. Als de Duitse industrie hapert, laat zich dat met wat vertraging voelen bij de Belgische exportbedrijven. Bovendien is er meer onheil op komst. De lage waterstanden op de Rijn dreigen net als vorig jaar de Belgisch-Duitse handel te verstoren. En met de komst van brexiteer Boris Johnson in 10, Downing Street is de kans op een bruuske brexit in oktober groter geworden.

Alle ingrediënten voor een giftige cocktail dit najaar zijn aanwezig. Net daarom zou je verwachten dat die boodschap ook in de Wetstraat doordringt. Zo gaat het echter niet. De poging om iedereen tegelijk aan tafel te brengen, lijkt al dood voor ze goed en wel geboren was. Nochtans was het geen slecht idee: laat iedere partij in naam van het algemeen belang één politiek schadelijk voorstel slikken en maak België weerbaarder voor de schokken die komen, van brexit tot vergrijzing.

Ondertussen kabbelt de zomer voort, met de Tour op tv, tropische temperaturen buiten en de rente onder nul. We vermijden zware inspanningen en drinken veel. Van alles wat lastig is, voelen we niets. Maar we zijn kansen aan het missen om ons voor te bereiden op onheil dat na de zomer voelbaar dreigt te worden.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud