Jean Vanempten

Het ontslag van zijn minister van Milieu is voor de Franse president Macron geen cadeau. Het begin van het politieke jaar kondigt zich moeilijk aan.

Voor de zomer leek de Franse president Emmanuel Macron ongenaakbaar. In een voor Frankrijk ongezien tempo drukte hij zijn hervormingen door. De hervorming van de arbeidsmarkt en die van de Franse spoorwegmaatschappij leidden tot protesten, maar de president overleefde die zonder politieke kleerscheuren.

In de zomer kantelde dat plots. De affaire rond zijn lijfwacht Alexandre Benalla en de slechte communicatie van het Elysée daarrond veroorzaakte een deuk in de onkreukbaarheid van de president. Vermoedens van belangenvermenging van zijn trouwste raadgever Alexis Kohler deden evenmin goed. Dat de minister van Cultuur Françoise Nyssen illegale verbouwingen aan haar uitgeverij had laten uitvoeren, hielp niet.

Schade beperken

En dan volgde totaal onverwacht het ontslag van de populaire minister van Milieu Nicolas Hulot. Dit keer reageerde de president wel snel en gevat: hij loofde de minister om zijn werk. De schade beperken heet dat.

De ambities van Macron voor het komende politieke jaar zijn minstens even groot als voor het jaar dat voorbij is. De president wil zijn tempo van hervormingen aanhouden. Daarbij kan hij controverses niet gebruiken.

Macron moet niet alleen opboksen tegen een aantal tegenslagen, ook de conjunctuur is de president niet gunstig gezind. De opstelling van de Franse begroting is bemoeilijkt omdat de groeiverwachting naar beneden is bijgesteld. Dat betekent minder ruimte voor uitgaven en meer besparingen.

Politiek trammelant

Dat valt slecht omdat de president net nu een reeks sociale maatregelen wou nemen om van het etiket ‘president voor de rijken’ af te geraken. Op het lijstje staan onder meer een plan tegen armoede, een andere financiering van de werkloosheidsuitkeringen en een beter beheer van de sociale uitgaven. Maar de grootste uitdaging is de hervorming van het pensioenstelsel. Dat is in Frankrijk, net als elders, een zeer gevoelig dossier.

Als de Franse president op zijn elan wil voortgaan, kan hij affaires en politiek trammelant missen als kiespijn.

Als de president op zijn elan wil voortgaan, kan hij affaires en politiek trammelant missen als kiespijn. Want die geven vooral de oppositie de ruimte om in het verweer te gaan. Na zijn verkiezingsoverwinning in 2017 deelde Macron zijn tegenstanders een mokerslag uit en maakte hij de oppositie haast monddood. Sinds deze zomer is dat niet langer het geval.

Naast de hervormingsplannen zijn er ook Europese verkiezingen in mei volgend jaar. Het is de eerste grote electorale afspraak sinds Macrons overwinning in 2017. Ook daar is de inzet hoog. Macron is een zelfverklaarde eurofiel en wil de Europese Unie graag hervormen en hechter maken. Dat voornemen wordt in Europa bijzonder lauw ontvangen. De Duitse kanselier Angela Merkel bewijst niet meer dan lippendienst en de migratiecrisis overstemt de rest.

Als Macron geloofwaardig wil blijven in Europa, dan moet hij stevig kunnen uitpakken in de Europese verkiezingsrace. Dat doen terwijl er moeilijke hervormingen worden doorgevoerd, is geen politieke sinecure.

Het begin van het politieke jaar is moeilijk voor de Franse president. De vanzelfsprekendheid van het eerste jaar is weg. Voor Macron is het zaak om na de moeilijke start weer op kruissnelheid te geraken. Al is de kans groot dat zijn politieke parcours toch wat hobbeliger wordt dan voor juli 2018.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content