Advertentie

N-VArco

©Alexia Mangelinckx

Op 25 mei telt elke stem, luidde de boodschap op het PS-congres dit weekend. En net dat verklaart de opvallende bocht van de N-VA over Arco.

Nog twee maanden tot 25 mei en de macht van het getal begint de Wetstraat nerveus te maken. Met zijn 700.000 tot 800.000 zijn ze, de mensen die via Arco aandeelhouder van Dexia waren maar volgens CD&V op mirakuleuze wijze plots spaarder zijn geworden toen Dexia omviel.

Vorige week schaarde de sp.a zich achter het ACW-standpunt. Gisteren zei Johan Van Overtveldt, Europees lijsstrekker voor de N-VA, in de Zevende Dag dat de Arco-coöperanten moeten worden vergoed. Eerst door het ACW, maar als het ACW niet voldoende financiële middelen heeft – wat het niet heeft – ‘mogen de 800.000 bedrogen Arco-mensen geen financiële schade lijden’.

Een cynische belegger weet dus voortaan wat hij moet doen. Maak van je beleggersclub een coöperatieve vennootschap. Dan kan je op de beurs beleggen met overheidsgarantie. De beurswinst is voor jou, de verliezen van de coöperatieve beleggingsclub voor de andere belastingbetalers.

De ironie is dat opnieuw de verklaring voor die bokkensprong van de N-VA op het PS-congres haarfijn werd uitgelegd: de inzet van 25 mei is ons sociaal model. Dat klopt. Met dat sociaal model leven we zo ver boven onze stand dat er iets zal moeten gebeuren.

De N-VA en Open VLD willen de tering naar de nering zetten en meer mensen aan het werk krijgen, om via meer jobs de sociale zekerheid overeind te houden. De PS en andere linkse partijen willen niet of nauwelijks besparen in de sociale zekerheid en de uitgaven betalen via een vermogensbelasting, een rijkentaks of meer inkomsten uit de vennootschapsbelasting of financiële taksen.

De strijd gaat hard. Zo hard dat de N-VA al van het confederalisme niet het prioritaire breekpunt maakte voor een regering: een gewone meerderheid voor een centrum-rechtse regering is het doel, niet een tweederde meerderheid voor een confederale staatshervorming.

En die strijd gaat zo hard dat de N-VA nu plots ook begint te hengelen naar de ACW-kiezers en de 800.000 Arco-coöperanten. Meteen maakte Van Overtveldt ook duidelijk hoe er met het ACW een politiek compromis à la belge in zit, moest er over een regeringsakkoord worden onderhandeld.

Tegen de macht van het getal kan je in verkiezingstijden niet op. Voor de betaalbaarheid van de sociale zekerheid is het daarom stilaan electoraal problematisch dat er veel meer klanten zijn van de Belgische welvaartsstaat, dan dat er mensen zijn die via een job die welvaartsstaat financieren.   

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud