Na de dood van Conings rest tristesse, opluchting en onbehagen

Redacteur Politiek

De dood van Jurgen Conings roept een mix van tristesse, opluchting en onbehagen op. De ongemakkelijke vraag die blijft hangen is of Defensie haar interne veiligheidssystemen nu beter op orde heeft.

In het Dilserbos in Dilsem-Stokkem is zondag het lichaam gevonden van de voortvluchtige beroepsmilitair Jurgen Conings. Een maand lang werd hij gezocht in een indrukwekkende klopjacht door leger en politie, nadat hij op de militaire basis van Leopoldsburg zware wapens had ontvreemd en gedreigd had met een ‘aanslag tegen het regime en tegen virologen’. Volgens de eerste onderzoeksresultaten van het parket heeft Conings zich met een vuurwapen van het leven beroofd.

Het gevoel na zijn dood is dubbel. Ten eerste is dit een intriest verhaal voor de familie, vrienden en kinderen van Conings. In die zin school er een passend gebaar van mededogen in de eerste reactie van de viroloog Marc Van Ranst, die een maand lang voor de voortvluchtige militair ondergedoken heeft geleefd. Van Ranst zei dat zijn gedachten uitgaan naar de nabestaanden en kinderen van Conings, die een vader, een familielid of een vriend verliezen.

Ten tweede is er een gevoel van opluchting. Dit had veel erger kunnen aflopen. Conings stond op een officiële lijst van ‘potentieel gewelddadige rechts-extremisten’. Hij was een geoefende scherpschutter die voor het Belgisch leger aan missies heeft deelgenomen in het voormalige Joegoslavië, Libanon, Irak en Afghanistan. Hij was zwaar bewapend en had - afgaand op zijn afscheidsbrief - slechte intenties. Wat dat betreft, is mededogen niet op zijn plaats. De dreiging van een aanslag is nu verdwenen en gelukkig maar.

Naast die mix van tristesse en opluchting blijft er ook een onbehaaglijk gevoel van falen hangen. Hoe kon dit gebeuren in het Belgisch leger? Hoe kon het dat iemand die gezien werd als potentieel gevaarlijk een wapendepot mocht beheren? Hoe kon het dat iemand zware wapens, zoals raketwerpers, kon meenemen? Hoe kon het dat cruciale info daarover niet doorstroomde naar wie het moest weten? Worden militairen - die net moeten instaan voor de veiligheid van burgers - voldoende gescreend op mentale stabiliteit en geholpen als zich daarmee een probleem stelt? Het eerste rapport over deze zaak leert alvast dat het niet om één fout ging, maar om een opeenstapeling van fouten.

Met andere woorden: hoe garandeert Defensie, dat net als taak heeft burgers te beschermen, dat er zich niet opnieuw militairen van die opdracht afkeren en zich tegen burgers dreigen te richten? Uiteindelijk is dat, na de mix van tristesse en opluchting, de vraag die overblijft.

Wie vragen heeft over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud