Dominique Leroy stapt beter meteen op als CEO van Proximus. Het heeft geen zin dat ze nog een paar maanden op post blijft.

De onverwachte aankondiging vorige week van Proximus-CEO Dominique Leroy dat ze op 1 december overstapt naar het Nederlandse KPN, leidt tot onrust in het Belgische telecombedrijf. Begin deze week braken op verschillende plaatsen in het land spontane acties uit bij het Proximus-personeel. De vakbonden vragen het onmiddellijke ontslag van Leroy. Ze hopen daar natuurlijk garen bij te spinnen. Ze rekenen erop dat er zonder Leroy meer ruimte is om af te dingen op het door haar uitgetekende herstructureringsplan dat 1.900 jobs schrapt.

Om succesvol te blijven in een snel evoluerende technologische wereld moet Proximus doorzetten met die digitale transformatie. Maar als Leroy nog enkele maanden op post blijft als CEO, is zij eerder een hinderpaal dan een troef. Door haar vaandelvlucht is ze alle autoriteit kwijt om nog krachtlijnen voor de toekomst uit te zetten. Het beste is dat ze meteen vertrekt bij Proximus. Niet zozeer door het gevaar dat ze bedrijfsgeheimen en andere waardevolle informatie kan inzamelen om mee te nemen naar KPN, dat ook in de telecombusiness zit. Maar omdat ze een machteloze leider is geworden.

Nog enkele maanden voortgaan met Leroy is een makkelijke oplossing, maar niet de beste voor Proximus.

Verrast door het vertrek van Leroy heeft de raad van bestuur haar vorige week gevraagd tot 1 december verder het dagelijkse bestuur te verzekeren en de belangrijke dossiers te beheren. Dat was echter geen rationale beslissing, maar een emotionele, mogelijk gebaseerd op de waardering voor het werk dat ze bij Proximus heeft geleverd. Maar als Leroy geen loyauteit toont tegenover Proximus, is het bedrijf die dan verschuldigd aan haar?

Leroy bewijst er Proximus geen dienst mee om nog tweeëneenhalve maand aan te blijven en het bedrijf aan te sturen als in ‘lopende zaken’. Belangrijke en strategische beslissingen kan ze niet meer nemen. En met haar hoofd zit ze toch al bij KPN. Omgekeerd bewijst Proximus Leroy geen dienst door haar te vragen nog een poos op de winkel te passen. Ze kan die tijd nuttiger gebruiken om zich voor te breiden op haar nieuwe job in Nederland.

Niemand is onvervangbaar, ook Dominique Leroy niet.

Niemand is onvervangbaar, ook Dominique Leroy niet. Het kan enige tijd duren om een geschikte vervanger te selecteren. Maar in het huidige directiecomité van Proximus moeten toch een aantal mensen zitten die in staat zijn tijdelijk de honneurs waar te nemen. Of zelfs meer dan tijdelijk. Waarom zou Leroys opvolger niet uit de eigen rangen kunnen komen - zoals zes jaar geleden met Leroy iemand uit het eigen huis werd gekozen om Didier Bellens te vervangen? Als er geen nieuwe topman of -vrouw gevonden wordt tegen 1 december, zal sowieso een CEO ad interim aangeduid moeten worden. Dus waarom nu al niet?

Nog enkele maanden voortgaan met Leroy is een gemakkelijkheidsoplossing, maar de minst goede voor Proximus. En de kans is groot dat Leroy er zelf nog weinig plezier aan beleeft. De raad van bestuur trekt er daarom het best meteen een streep onder. Afscheid nemen van Leroy moet niet in een vijandige sfeer gebeuren, maar wel professioneel.

Lees verder

Tijd Connect