Nu de economie nog

©-

Laten we er voor het gemak van uitgaan dat het Amerikaanse Congres vandaag het aangepaste plan-Paulson voor de redding van de banksector goedkeurt. Laten we voorts maar geloven dat ook de Europese autoriteiten de nodige maatregelen nemen en dat het financieel systeem eindelijk uit de gevarenzone wordt gesleurd.

(tijd) - En nu we toch bezig zijn: laten we meteen ook hopen dat de paniek bij beleggers stilaan kan wegebben en dat we hier en daar een bodemkoers op de beursschermen hebben gezien.

Tot zover het optimisme. Want neem de  angstaanjagende koppen over de kredietcrisis weg, en wat in de plaats komt is niet minder zorgwekkend. Terwijl de wereldleiders in de weer waren om de zwalpende  financiële sector te redden, heeft die inmiddels de reële economie danig aangetast.

In de VS werd tot voor enkele weken nog gehoopt op een verdere economische groei, maar deze week werd duidelijk dat die hoop ijdel is. Recente indicatoren tonen aan dat de verwerkende industrie er in zak en as zit. Voorts valt te verwachten dat het maandelijkse jobrapport van vanmiddag allesbehalve fraai zal ogen. De diagnose van Warren Buffett, de superbelegger die in de voorbije dagen giganten als Goldman Sachs en General Electric met miljarden dollars te hulp schoot, klonk dan ook nogal ongunstig: ‘De economie ligt languit op de vloer na een hartstilstand.’

Elders ter wereld gaat het al niet veel beter. Ook Japanse en Europese ondernemers zijn zwaarmoedig. En zeker ook de Belgische. Uit een rondvraag van de redactie blijkt hoe somber de toekomst oogt in de niet-bancaire sectoren. De ondernemers merken een daling van de vraag, ze kunnen hun stijgende kosten niet meer zo vlot doorrekenen en het wordt moeilijk bij de verzwakte banken de nodige kredieten los te weken. Dat alles leidt tot minder investeringen, minder aanwervingen en uiteindelijk minder consumptie. En met die dalende vraag zijn we aan het beginpunt van de zelfversterkende carrousel beland.

Daarmee heeft de crisis een nieuwe dimensie bereikt: eerst was er het Amerikaanse vastgoedprobleem, vervolgens een wereldwijde bankenstoornis, nu staan we voor een ernstige globale economische malaise.

De vraag is of we deze keer een zelfversterkende neerwaartse spiraal kunnen vermijden. In de bankensector is dat niet gelukt. De banken zelf verergerden hun probleem door elkaar voor geen haar meer te vertrouwen en zwalpende sectorgenoten versneld te laten kapseizen.
In de reële economie zijn wij het, de consumenten, die misschien nog als enigen een pijnlijke recessie kunnen voorkomen, op voorwaarde dat we onze bestedingen op peil houden. We mogen dus vooral niet te pessimistisch worden over onze toekomst. Maar zal dat lukken? We kampen niet alleen met beursverliezen, zware energiefacturen en fors stijgende prijzen voor onze basisproducten. Daarbovenop maakten we ons zorgen over onze spaarcenten en, in veel gevallen, over onze job.

De burger voldoende zekerheid en vertrouwen geven om de moeilijke periode door te komen: ziedaar de enorme uitdaging. De regeringen, werkgevers en vakbonden hebben niet de ruimte om dit probleem te onderschatten.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud