Redacteur Politiek

De Vlaamse beleidsverklaring was uitstekend, maar het parlement zou de stemming erover moeten uitstellen tot het ook de begroting heeft besproken.

Plus est en vous. Plus est en nous. Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) sloot woensdag zijn eerste beleidsverklaring af in het Frans, met woorden die refereerden aan de traditie van de Vlaamse colleges en die de centrale gedachte van zijn toespraak in het Vlaams Parlement samenbalden.

Ook de woorden van Gaston Geens, de allereerste Vlaamse minister-president avant la lettre, weerklonken: wat we zelf doen, moeten we beter doen. De lat moet omhoog, zei Jambon, we moeten boven onszelf uitstijgen en naar boven kijken.

De septemberverklaring van de Vlaamse minister-president viel deze keer in oktober, maar was een van de beste in zijn genre. Jambon sprak kort. Hij vertrok vanuit een correcte analyse van de verkiezingsuitslag, die een uiting van boosheid was. Hij riep daarna op het negativisme achter ons te laten en bouwde voort naar de onverbloemde ambitie om beter te doen, zonder zelfgenoegzaamheid maar ook zonder doemdenken.

De klassieke kritiek op de beleidsverklaring luidt doorgaans dat ze een onsamenhangende 3Suisses-catalogus van voorstellen is. Dat was deze keer anders. Woorden zijn de spiegel van de ziel en uit deze woorden sprak focus en ambitie.

Ook op andere cruciale punten lagen de klemtonen juist. ‘Het toegangsticket tot onze gemeenschap wordt duurder’, zei Jambon. ‘Maar eens in onze gemeenschap opgenomen, is ieder individu een gelijkwaardige Vlaamse burger. Ik gruw van elke vorm van racisme, en ik maak er een erezaak van om met deze regering discriminatie - in welke vorm dan ook - aan te pakken.’ En ja, de lat moet omhoog, maar ‘we moeten iedereen meenemen’.

Het is belangrijk dat ook die dingen werden gezegd. Het betekent dat de regering erop kan worden afgerekend als het straks anders zou lopen.

Maar ook al zijn woorden de spiegel van de ziel, ze botsen op grenzen. De belangrijkste limiet is dat woorden geen geld kosten. Op dat punt is het onbegrijpelijk dat de regering-Jambon het vertrouwen van het Vlaams Parlement vraagt zonder dat duidelijk is hoe ze het door Vlamingen betaalde belastinggeld de komende jaren wil inzetten.

Bij de meerderheid valt het argument te horen dat een cijferbombardement doorgaans de centrale boodschap van de regeerverklaring ondersneeuwt, waardoor we alsnog zouden eindigen met de onbestemde verhaallijn van een 3Suisses-catalogus. Dat argument houdt steek. Maar tegelijk is het bizar het Vlaams Parlement te laten stemmen over een plan zonder geld.

De fractieleiders van de oppositie vroegen woensdag de nieuwe regering die cijfers alsnog te geven. Hun oproep was terecht, maar aan het verkeerde adres gericht. Ze moeten de parlementsleden van de meerderheid oproepen hun taak als volksvertegenwoordiger ter harte te nemen en de vertrouwensstemming over de regering-Jambon een week uit te stellen tot de krachtlijnen van de begroting zijn besproken. Als die even stevig ineenzitten als de regering beweert en zoals de beleidsverklaring klonk, zou dat voor niemand een probleem mogen zijn.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud