Ongelijker

©mfn online editor import

De strijd tussen de burger en de fiscus wordt nóg ongelijker nu de wetgever heeft beslist dat de fiscus geen rechtsplegingsvergoeding moet betalen als hij een rechtszaak verliest.

Een belastingplichtige in België komt beter niet in aanvaring met de fiscus. Want in een belastinggeschil vecht hij met ongelijke wapens tegen een almachtige fiscus. De grondwettelijke rechten en vrijheden gelden niet voor wie door de fiscus wordt opgejaagd. De belastingdiensten mogen de voorschriften van de privacywetgeving naast zich neerleggen, de fiscus mag zonder huiszoekingsbevel binnenvallen in bedrijfslokalen, de bewijslast wordt omgekeerd en het bankgeheim opgeheven. Een belastingplichtige heeft de plicht om belastingen te betalen. Middelen om zich te verweren tegen een fiscus die het niet bij het rechte eind heeft, heeft hij amper.

De regering-Di Rupo heeft daar op het einde van haar regeerperiode nog een schep bovenop gedaan door het parlement een wettelijke bepaling te laten stemmen - ze verscheen pas onlangs in het Staatsblad - die inhoudt dat de fiscus, als hij in een rechtszaak tegen een belastingplichtinge het onderspit delft, niet tot de betaling van een rechtsplegingsvergoeding aan de winnende tegenpartij is verplicht. Dat maakt de strijd tussen de belastingplichtige en de fiscus nog ongelijker.

Voor de belastingplichtige is het een rem om zijn geschil met de fiscus voor de rechtbank te brengen. Want hij draait sowieso zelf op voor de advocatenkosten, zelfs als hij wint. Deze extra ongelijkheid wekt verontwaardiging, precies omdat de stap naar de rechtbank voor de belastingplichtige vaak de enige manier is om onterechte claims van de fiscus af te weren.

De fiscus interpreteert de fiscale wetgeving immers op zijn manier. En die is niet altijd de juiste. Het ultieme oordeel of een bepaalde belastingconstructie frauduleus is of niet komt niet toe aan de fiscus, maar aan de rechtbanken. Eerder dit jaar heeft de fiscus al een paar keer voor de rechtbank het onderspit gedolven in belangrijke belastingdisputen. Daarom is het belangrijk dat voor de belastingplichtigen geen extra hinderpalen worden opgeworpen als hij een interpretatie van de fiscus voor de rechtbank wil aanvechten.

En er is meer. De fiscus durft wel eens met een rechtszaak te dreigen om de belastingplichtingen die hij opjaagt naar een minnelijke schikking te drijven. En vaak plooien belastingplichtingen onder de druk, ook als ze recht in hun schoenen staan, omdat ze geen zin hebben in een jarenlange rechtszaak en om hun reputatie niet nog meer besmeurd te zien. Dat zijn verwerpelijke intimidatiepraktijken. Die worden door de nieuwe bepaling aangemoedigd. Want de fiscus heeft helemaal niets meer te verliezen als hij zelfs geen rechtsplegingsvergoeding meer moet betalen.

‘De fiscale heksenjacht moet stoppen’, zei Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten vorig jaar. Nu ze mee onderhandelt over een nieuwe federale regering kan ze haar steentje daartoe bijdragen, door in het regeerakkoord te laten opnemen dat de nieuwe bepaling wordt geschrapt. Zodat belastingplichtigen en fiscus, wanneer ze in de rechtbank tegenover elkaar staan, opnieuw op een effen speelveld strijden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud