Redacteur Politiek

Als zelfs met de MR praten halsverraad is, hoe moet dat dan met de N-VA? Of gaan we echt naar verkiezingen vanuit een begrotingsput van 50 miljard euro?

'Un train peut en cacher un autre', staat in Frankrijk te lezen als je een spoorweg oversteekt, maar de waarschuwing geldt ook in de politiek. Dat de socialistische vakbond zijn voorzitter Robert Verteneuil dinsdag naar de uitgang dwong, is daar een voorbeeld van. Achter de formele uitleg schuilen diepere motieven, die te maken hebben met spanningen tussen de voorzitter en de machtige bazen van de grote vakbondscentrales.

Toch is die eerste, zichtbare trein op zijn eentje al zorgwekkend genoeg. De vakbond communiceerde dat de directe aanleiding voor het vertrek een contact was tussen de vakbondsvoorzitter en MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. In dat gesprek, een interview voor Le Soir, spraken ze over de nood aan een nieuw sociaal pact. In de officiële communicatie staat dat 'daardoor op zijn minst de indruk werd gewekt dat het ABVV-FGTB en de MR plots op dezelfde golflengte zitten'.

Zelfs als stok om de hond mee te slaan zou zoiets altijd te licht moeten wegen. Niemand verwacht dat na zo'n ontmoeting socialistische vakbondsmilitanten plots een lidkaart van de MR kopen. Net zoals niemand verwacht dat Bouchez plots voorstander wordt van 'de socialisatie der grote banken en industriële trusts', zoals in de beginselverklaring van het ABVV staat. Er is gewoon gepraat. Over een nobele zaak dan nog: een nieuw sociaal pact.

Ver van huis

Groen-politicus Jos Geysels omschreef democratie ooit als 'het georganiseerde meningsverschil'. Dat betekent dat je op een beschaafde manier in gesprek gaat en blijft gaan met wie een andere kijk op de dingen heeft. Als zelfs dat gesprek je - zelfs al is dat maar als voorwendsel - je carrière kan kosten, zijn we ver van huis. 

Wat bij het ABVV is gebeurd, zegt iets over de sprong in het diepe die PS-voorzitter Paul Magnette moet maken als hij regeringsonderhandelingen wil beginnen.

Dat zoiets passeert, zegt iets over de radicalisering ter linkerzijde. Het zegt iets over de sprong in het diepe die PS-voorzitter Paul Magnette moet maken als hij regeringsonderhandelingen wil beginnen. Magnette beseft dat hij nog twee opties heeft: met de N-VA besturen of verkiezingen. Maar als een vrijblijvend gesprek met de MR al zo toxisch blijkt in Franstalig België, hoe moet dat dan met de N-VA?

Tegen die achtergrond schrijven Magnette en sp.a-voorzitter Conner Rousseau dezer dagen aan een eindnota over de 'snuffelronde' die ze de voorbije weken hielden. Die dient als opstapje naar een formateur, die dan een volwaardige regering in de steigers moet zetten. 

De manier waarop het relancebeleid het afgelopen weekend alle richtingen uitwaaierde, toonde hoe belangrijk dat wordt. De put van 50 miljard euro in de Belgische overheidsfinanciën die federaal minister van Begroting David Clarinval (MR) dinsdag schetste, onderstreept dat nog meer. Je zou kunnen hopen dat in zo'n omstandigheden de noodzaak de politieke wereld tot samenwerking dwingt. De manoeuvres bij de socialistische vakbond tonen echter dat de politieke krachten die dat tegenwerken zelfs na de coronacrisis niet geluwd zijn.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud