Senior writer

De economie ondersteunen zonder hun eigen stabiliteit op het spel te zetten, voor de banken is het nu balanceren op een slappe koord.

De principeafspraak die de regering en Nationale Bank op 22 maart sloten met de commerciƫle banken om via een soepeler kredietverlening gezinnen en bedrijven te helpen die door de coronacrisis financieel in nauwe schoentjes komen, is gefinaliseerd. Eindelijk.

Het heeft nog heel wat tijd gekost om dat akkoord te finetunen. De kantoorhouders van de banken werden de afgelopen week overstelpt met vragen, waarop ze geen antwoord konden geven. Dat veroorzaakte onzekerheid bij de klanten, en wrevel. Die obstakels zouden opgeruimd moeten zijn.

Het principeakkoord werd tien dagen geleden gepresenteerd als een bazooka van 50 miljard euro, bestaande uit nieuwe overbruggingskredieten voor bedrijven - voor een stuk gewaarborgd door de overheid - en uit betalingsuitstel voor woonkredieten van gezinnen en lopende leningen van bedrijven. Het akkoord dat dinsdag werd gefinaliseerd heeft alleen betrekking op dat tweede deel.

Nu de details bekend zijn, lijken de maatregelen niet enorm genereus, en de toegang ertoe vrij selectief.

Dat is zeker het geval voor gezinnen die het door de coronacrisis lastig krijgen hun woonkrediet af te betalen. De banken doen een geste, door de rentebetalingen en kapitaalaflossingen enkele maanden niet op te eisen. Maar ze worden niet kwijtgescholden, de kredietverplichtingen moeten  later voldaan worden. En wie een spaarpotje van meer dan 25.000 euro opzij heeft staan, komt voor het uitstel niet in aanmerking.

De banken komen wel de gezinnen tegemoet die hun nettomaandinkomen onder 1.700 euro zien zakken.

Dossier- en administratiekosten rekenen de banken niet aan. Ook niet aan bedrijven die betalingsuitstel krijgen. Maar veel andere extra's zitten er voor de bedrijven niet in.

Als de banken wankelen, dreigt een economisch armageddon.

Is het maar schamel wat de banken aanbieden? Voor hen is het natuurlijk een moeilijke evenwichtsoefening.

Langs de ene kant is het in hun eigen belang te vermijden dat veel bedrijven failliet gaan of gezinnen hun woning moeten verkopen omdat ze hun woonkrediet niet meer kunnen terugbetalen.

Langs de andere kant moeten de banken opletten dat ze niet te veel risico's op zich laden. Ook zij zullen de klap van deze coronacrisis hard voelen, op verschillende manieren. Ze moeten erover waken dat ze zelf niet in de problemen komen door exponentieel stijgende verliezen op de kredieten die ze hebben toegekend. Voor een belangrijk deel met geld dat spaarders hen hebben toevertrouwd.

De aandelen van de banken staan onder druk. Het ratingbureau Moody's verlaagde zopas zijn vooruitzichten voor de kredietwaardigheid van de Belgische banken. Als de banken wankelen, dreigt een economisch armageddon. Want dan verdwijnt een belangrijke verdedigingswal tegen het economisch onheil dat deze coronacrisis aanricht.

Het is cruciaal dat de stabiliteit van de banken niet in het gedrang komt. Tegelijk moeten ze economie nu zo veel mogelijk ondersteunen. Het is balanceren op een slappe koord.

Lees verder

Gesponsorde inhoud