Op weg, maar opgejaagd

Senior writer

Het verwachte duel tussen Emmanuel Macron en Marine Le Pen vindt plaats op 7 mei. De strijd tussen een politieke neofiet en een extreemrechtse kandidate is onuitgegeven. Wat op het spel staat, is dat ook.

De verwachte uitslag brengt toch heel wat verrassingen. De klassieke partijen worden overvleugeld door de populisten. Niet alleen Marine Le Pen haalt een historische uitslag, dat geldt eveneens voor de extreemlinkse Jean-Luc Mélenchon

De conservatieve kandidaat François Fillon strandt door financiële schandalen op de derde plaats, wat overigens de weg naar de overwinning van Macron opende. De socialistische kandidaat Benoît Hamon wordt vernederd. Hij haalde amper meer dan 6 procent van de stemmen.

De Franse kiezer kiest voor het avontuur: de strijd gaat tussen een onconventionele kandidaat die uit het niets de eerste plaats opeist in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen tegenover een uitgekookte politica die al meer dan vijf jaar haar imago polijst om door te dringen tot de tweede ronde. En ze is erin geslaagd.

Macron krijgt nu steun van links en rechts. Dat mag hem in het Élysée helpen, maar hij zal zijn overwinning moeten verzilveren bij de parlementsverkiezingen in juni. En dat is nog geen uitgemaakte zaak, zeker niet als er geen stevig partijapparaat klaarstaat. 

Le Pen is overigens niet op voorhand verslagen. Het ongenoegen van de Franse kiezer druipt van deze verkiezingsuitslag af.

Le Pen is overigens niet op voorhand verslagen. Het ongenoegen van de Franse kiezer druipt van deze verkiezingsuitslag af. Het populisme, hetzij van rechts hetzij van links, heeft zich in de Franse politiek verankerd.

En de klassieke tegenstelling tussen links en rechts is compleet overvleugeld. Voor de eerste maal in meer dan veertig jaar is de tegenstelling doorbroken. Dat is de grote schok van deze verkiezingsavond.

Dat betekent ook dat het Franse politieke landschap aan het schuiven is. Maar waar dat eindigt weten we ten vroegste in juni als de parlementsverkiezingen plaatsvinden. Ook daar zijn verrassingen niet uit te sluiten.

Macron heeft de beste kaarten om de nieuwe Franse president te worden. Hij spreekt een electoraat aan dat toch open en optimistisch naar de toekomst wil kijken. Dat is opmerkelijk, want de meeste kandidaten gingen van een egelstelling uit. Dat is meteen een hele opluchting voor Europa.

Toch is de leider van En Marche! nog niet thuis. Hij zal politieke medestanders moeten zoeken. Hij heeft de kaarten voor een nieuwe politiek binnen handbereik, maar nog niet binnen.

Toch is de leider van En Marche! nog niet thuis. Hij zal nu politieke medestanders moeten zoeken.

Zelfs als Macron erin slaagt om als president een coalitie te vinden, dan nog heeft hij geen recht op een mislukking. De twee vorige presidenten raakten niet uit het cocon van de Franse politiek en werden telkens afgestraft.

Als Macron hetzelfde lot ondergaat, dreigt de doorbraak van het populisme onvermijdelijk te worden.

Al blijft de eerste opdracht nu toch Marine Le Pen te verslaan. Eerst in de tweede ronde en dan door zijn beleid. Het blijft een uiterst moeilijke opdracht.

En - dat is de donkere wolk - succes is in deze zeker niet gegarandeerd. De spanning blijft dus, niet alleen tot 18 juni wanneer de tweede ronde van de parlementsverkiezingen plaatsvindt. Maar ook de volgende vijf jaar.

Frankrijk verandert, maar de open vraag is en blijft: in welke mate?

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud