Stefaan Michielsen

De regering moet spijkerharde garanties eisen dat het Franse Engie zijn nucleair afval hier opruimt als het uit België vertrekt.

De Franse energiegroep Engie heeft vorig jaar 1,6 miljard euro uit haar Belgische dochter Electrabel gehaald door zichzelf een uitzonderlijk dividend uit te keren. Daarvoor werd geput uit de reserves van Electrabel, want bijzonder winstgevend is de onderneming de jongste jaren niet meer.

De dividenduitkering gebeurde niet in contanten: Engie eigende zich de aandelen van Electrabel France toe, de vennootschap waarin een aantal activiteiten van Electrabel in Frankrijk zijn ondergebracht. ‘De operatie had tot doel de Franse activiteiten van Engie coherent te groeperen’, zegt het Parijse hoofdkwartier van de groep. Zo ontkent Engie dat het louter graaien is uit de kas en laat het uitschijnen dat de operatie een onderdeel is van een ruimer strategisch plan. Maar in contanten of niet, mooi meegenomen voor Engie was dat het zich op de manier de middelen verschafte om zijn aandeelhouders een behoorlijk dividend te kunnen uitkeren.

We kunnen er schande van spreken dat Engie activa en geld uit België naar Frankrijk wegsluist. Maar als aandeelhouder voor 100 procent van Electrabel heeft die groep dat recht. Wij Belgen hebben dertien jaar geleden toegestaan dat de Fransen volledig de hand konden leggen op de Belgische elektriciteitsgroep. Dus moeten we nu niet jammeren. Filialen moeten doen wat de moedermaatschappij dicteert.

De overheveling van Franse activiteiten van Electrabel naar Engie past blijkbaar echter in grotere manoeuvres. De Fransen willen de Belgische activiteiten van Electrabel isoleren. De voorbije jaren waren er al hardnekkige geruchten dat Engie op zoek was naar partners die een deel - of het geheel - van de Belgische elektriciteitsbelangen van Electrabel wilden overnemen. Er was zelfs sprake van een mogelijke herintroductie op de beurs. Jarenlang was Electrabel een van de belangrijkste winstmakers voor Engie. Maar de koe is leeggemolken. De winst uit de kerncentrales wordt voor een groot deel afgeroomd door taksen die de Belgische regering heeft opgelegd. De kerncentrales zijn bovendien versleten en er zijn geregeld pannes. Bovendien is ook de uitbating van gascentrales niet bijzonder rendabel meer door de lage elektriciteitsprijzen.

Veel geld verdient Engie dus niet meer in België. Bovendien sleept Electrabel - en dus ook Engie - een belangrijke last mee: de kosten die het zal moeten dragen voor de ontmanteling van de kerncentrales in ons land en die moeilijk in te schatten zijn. Als Engie Electrabel verder afslankt, bestaat het risico dat Electrabel een soort bad bank wordt die niet voldoende middelen meer heeft om de ontmanteling van de kerncentrales te betalen. De Fransen zijn echter bereid waarborgen te bieden, en onderhandelen daarover met de Belgische regering. Het is een miljardenkwestie.

Het is voor de regering zaak zich niet te laten paaien door de mooie praatjes van de sympathiek ogende gezanten die Engie daarvoor naar Brussel stuurt. Spijkerharde garanties moet ze eisen. Met beloftes alleen mag België geen genoegen nemen. Want de Engie-top heeft de voorbije jaren al verschillende keren haar beloftes tegenover onze regering verbroken, onder meer over de autonomie die Electrabel zou krijgen en dat het Belgische filiaal de verantwoordelijkheid zou krijgen over de internationale activiteiten. Die slechte ervaringen moeten de Belgische regering aanzetten tot een heel grote achterdocht tegenover de voorstellen waar Engie mee komt aandraven.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content