Opnieuw pionieren

©-

De overwinning van Barack Obama in de Amerikaanse presidentsverkiezingen is historisch in veel opzichten. Opvallend is natuurlijk dat hij de eerste president van Afro-Amerikaanse afkomst is, maar even opvallend is de lange strijd die hij voerde. Van een relatief onbekende senator uit Illinois tot de machtigste man ter wereld.

(tijd) - Obama heeft een loodzware campagne achter de rug. In de voorronde van deze verkiezingen moest hij het opnemen tegen de machtigste politieke clan in het Democratisch kamp, namelijk de Clintons. Hillary Clinton had er letterlijk haar hebben en houden aan over om het tot de eerste vrouwelijke president te schoppen. Eenmaal die moeilijk horde genomen, kwam er nog de uitputtingsslag met zijn Republikeinse rivaal John McCain. Daar werd de campagne vuil gespeeld, meer ingegeven door de rechtervleugel van de Republikeinen dan door McCain zelf. In het entourage van Obama valt nu te horen dat de strijd tegen McCain eigenlijk makkelijker was en minder vermoeiend dan de strijd tegen Clinton.

Obama is dan ook een pionier in allerlei opzichten. Hij zorgde voor een ongeziene campagne in de Amerikaanse geschiedenis. Obama mikte sterk op de lokale gemeenschappen die hij bewerkte. Hij betrok achtergestelde minderheidsgroepen actief bij de campagne. Hij slaagde erin om groepen die traditioneel niet gaan stemmen naar de stembus te lokken. En sommige minderheidsgroepen, zoals de Spaanstaligen, haalde bij binnen. Die sterke lokale campagne, gedragen door duizenden vrijwilligers, werd dan nog eens op een geniale manier ondersteund door een sterke aanwezigheid op het internet. De boodschap van verandering en hoop werd er als het ware ingeramd.

Ook de regels van de financiering van de campagne wierp Obama overhoop. Hij slaagde erin om via -alweer- het internet massaal kleine giften van enthousiaste kiezers binnen te halen. Maar ook bij grote donoren haalde hij ongeziene sommen op. Op die manier verpulverde hij ook op dat vlak alle records.
En Obama zorgde ervoor dat hij sterk op zijn boodschap bleef hameren. Hij werd een merk, een icoon met zijn eindeloze oproep om over te gaan tot verandering. Hij deed dat met stijl, met een sterk oratorisch talent en met een ongeziene cool. Dat stak schril af tegen de politici die vooral inhakten op hun tegenstanders en hun programmapunten naar voren schoven. Obama verliet de politieke praatbarak en stelde zich meteen op als de bedaarde staatsman die oog had de klare politieke lijn.

Dat werd consequent volgehouden, ook al kwam hij onder vuur. Die overdachte manier van handelen kwam hem goed uit toen de kredietcrisis in volle hevigheid toesloeg en de reële economie in de VS aantastte. Sinds half september kon niets Obama nog stoppen.

Als nieuwe president heeft hij niet alleen een unieke politieke weg afgelegd, maar ook een unieke campagne gevoerd. Hij slaagde erin om een meerderheid van een sterk verdeeld Amerika achter zich te krijgen. Dat zijn huidskleur daar geen belemmering voor vormde geeft aan dat de VS aan verandering toe zijn. Er is een nieuwe Amerikaanse pionier opgestaan.

We kennen nu Obama als vernieuwer en sterke campagnevoerder. We kennen hem nog niet als president. De uitdagingen waar hij voorstaat zijn gigantisch. De ruimte om een eigen politiek te ontwikkelen is beperkt. De hoop is groot. Maar zijn presidentschap verloopt langs hetzelfde steile pad als dat van zijn verkiezing. Het zal even feesten zij, maar daarna weer keihard werken. Om de verloren glans van de VS terug te vinden en om de historische overwinning om te zetten in een al even historisch presidentschap.

Jean Vanempten

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect