Redacteur Politiek

Door de ernst van de politieke schok is meer nodig dan een hoffelijkheidsgesprek met het Vlaams Belang. Maar dat plaatst ook die partij zelf voor meer verantwoordelijkheid.

Na de schok van de verkiezingen van zondag is gisteren het ritueel van het schokdempen begonnen. Na premier Charles Michel en de voorzitters van Kamer en Senaat ontving koning Filip N-VA-voorzitter Bart De Wever op het paleis. Daarmee begon het tijdperk van het aftasten, dat uiteindelijk moet leiden tot de vorming van een nieuwe regering.

Nu de definitieve cijfers binnen zijn, is het duidelijk hoe historisch moeilijk dat wordt. Voor het eerst haalt de nationale tripartite van Vlaamse en Franstalige christendemocraten, liberalen en socialisten in de Kamer geen meerderheid meer in België. Bijna de helft van de Vlamingen stemde zondag op een Vlaams-nationalistische partij die in de Kamer geen Franstalige ‘familie’ meer heeft.

Daarom kan de politieke wereld niet doen alsof zondag niets is gebeurd. De Wever, die binnenkort start met gesprekken die tot een Vlaamse regering moeten leiden, heeft daarom gelijk om met het Vlaams Belang te gaan praten. Ook de CD&V’er Yves Leterme deed dat al in 2004, voor hij Vlaams minister-president werd. Wie de ambitie heeft een regering te leiden die voor heel Vlaanderen bestuurt, moet minstens de inspanning doen de verzuchtingen van alle kiezers goed te begrijpen.

Wie een regering wil leiden die voor heel Vlaanderen bestuurt, moet minstens de inspanning doen de verzuchtingen van alle kiezers goed te begrijpen.

In die ongemakkelijke maar noodzakelijke zoektocht zijn twee richtlijnen cruciaal. Ten eerste mag het gesprek geen formaliteit zijn. Wie de resultaten van zondag wegwuift als een accident de parcours, heeft in Vlaanderen de jaren 1991-2004 niet meegemaakt én heeft evenmin rondgekeken hoe kiezers zondag in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Italië of Hongarije hebben gestemd. Er woedt een veenbrand. Die indijken kan maar door echt te spreken, ook met politici die je liever mijdt. Ook al ga je niet akkoord met hun oplossingen, ze vertegenwoordigen legitiem de woede bij een wezenlijk deel van de bevolking.

Voorgeschiedenis

De tweede richtlijn is dat we de democratische normen en waarden waar Vlaanderen en België terecht voor staan, moeten blijven verdedigen. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken toonde zich zondag hoffelijk in de overwinning en legde de drempel voor meebesturen gisteren heel laag door geen enkel breekpunt te formuleren. Er is echter veel meer nodig dan wat wellevendheid in de omgang om met het Vlaams Belang te kunnen samenwerken.

Dat komt omdat de partij een voorgeschiedenis heeft. Met het Vlaams Belang verwante vzw’s werden veroordeeld voor racisme. Dat komt omdat de partij nog altijd onwerkbare waanideeën heeft over gesloten grenzen. Omdat ze een te ver doorgeslagen intolerantie tegenover de islam koestert. Omdat ze nog altijd toestaat dat mensen als Filip Dewinter, die graag met een massamoordenaar als de Syrische dictator Bashar al-Assad poseren, een hoofdrol spelen. Omdat de voorbije jaren te veel onfatsoen passeerde waarvoor niemand zich ooit excuseerde. Twee dagen beleefdheid wassen die zonden niet weg.

Als Van Grieken het meent dat een ‘nieuw’ Vlaams Belang is opgestaan en voor vol wil worden aangezien, rust op hem ook de verantwoordelijkheid duidelijk te maken wat er nieuw is. En welke oude gewaden worden afgelegd. De 81,5 procent van de Vlamingen die niet op het Vlaams Belang stemden, heeft recht op minstens dat.

Lees verder

Gesponsorde inhoud