Redacteur Politiek

Het gebeurt niet vaak dat België de juiste beslissing neemt en de buurlanden niet op basis van dezelfde data. Maar door het AstraZeneca-vaccin te blijven prikken, is dat in deze wel degelijk het geval.

Het begon eind vorige week met Denemarken, IJsland en Oostenrijk. Daarna volgden Ierland, Nederland en Noorwegen. Maandag kwamen daar Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje bij, de grootste vier lidstaten van de EU. Met 14 zijn ze intussen. Allemaal duwden ze op de pauzeknop in de vaccinatiecampagne, uit voorzorg tegen mogelijke bijwerkingen met het AstraZeneca-vaccin.

Het maakt van België opnieuw dat Gallische dorpje uit de strips van Asterix en Obelix dat, omsingeld door Romeinen, ongestoord zijn eigen weg gaat. Dat beeld roept onvermijdelijk de vraag op of we gelijk hebben. Of zijn we gewoon traag van begrip en zouden we moeten doen wat de landen rond ons doen?

De reden voor de prikstop in onze buurlanden is namelijk ernstig. Sommige patiënten kregen bloedklonters en hadden een bijzonder laag aantal bloedplaatjes. Het eerste kan tot een trombose leiden, het tweede bemoeilijkt het stollen van het bloed als iemand gewond raakt. 'We moeten altijd het zekere voor het onzekere nemen', zei de Nederlandse minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge zondag.

Dat argument klinkt goed, maar het klopt niet. Door te stoppen met vaccineren neem je niet het zekere voor het onzekere. Je ruilt een onzekere situatie - de eventuele kans op bijwerkingen - voor een andere onzekere situatie: de kans dat meer mensen sterven aan het coronavirus omdat ze niet door een vaccin beschermd zijn.

Het is verontrustend dat elders in de Europese Unie de kalmte wel verloren gaat.

Tegen die achtergrond heeft federaal minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a) overschot van gelijk om het hoofd koel te houden. Van de twee gevaren - eventuele bijwerkingen of coronadoden - is het tweede het grootste. De besmettingen nemen weer toe en de ziekenhuisopnames zijn weer boven 500 patiënten per dag gestegen.

Het gebeurt niet altijd dat België tegenover de buurlanden het verschil maakt in positieve zin, maar in deze is dat geval. De enige leidraad in deze veel te lang durende gezondheidscrisis moeten de feiten en de wetenschap zijn. Dat de Hoge Gezondheidsraad en het Europese geneesmiddelenagentschap EMA adviseren om voort te vaccineren ondersteunt de Belgische beslissing.

Dat is belangrijk, omdat de weg uit de crisis hobbelig blijft en langer is dan we willen. Dit zal niet de laatste coronabeslissing zijn die moet worden genomen in moeilijke omstandigheden, op basis van onvolledige data en omgeven door vertroebelde emoties. Dit soort beslissingen moet worden genomen met een warm hart en een koel hoofd.

Net daarom is het verontrustend dat elders in de Europese Unie de kalmte wel verloren gaat. Gezondheidsbeleid is zo gevoelig dat de Unie het aan de lidstaten overlaat. Maar net in deze vaccinatiecampagne was het de bedoeling de handen in elkaar te slaan. Zodra er een beetje politieke spanning op die samenwerking komt en de collectieve emotie door nationale regeringen moet worden beantwoord, blijkt die Europese vaccinstrategie een ballon te zijn die te makkelijk wordt doorprikt en leegloopt.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud