Proactief

De onverwachte renteknip van de Europese Centrale Bank (ECB) is een teken dat de bank proactief wil ingrijpen vóór de lage inflatie omslaat in regelrechte deflatie.

Het blijft in hoge mate symbolisch, maar het feit dat de ECB 25 basispunten afdoet van de richtinggevende rente, is een signaal dat de bank haar taak ter harte neemt. ECB-voorzitter Mario Draghi gaf zelf aan dat de erg lage inflatie in de eurozone het signaal was om deze maand al de rente te verlagen. Hoewel de Italiaan niet wil horen van een deflatie, gaf hij toe dat de eurozone nog lange tijd geconfronteerd zal worden met een lage inflatie. En laat het nu net een van de opdrachten van de ECB zijn om erover te waken dat de inflatie niet uit de hand loopt en onder 2 procent blijft. Een te lage inflatie verhoogt echter het risico op een lage tot onbestaande economische groei.

Daarnaast is de onuitgesproken reden om de rente te verlagen onmiskenbaar de koers van de euro te drukken. De sterke eenheidsmunt betekent een rem op de economische opleving, onder meer omdat de export naar andere landen gehinderd wordt. Officieel is het beïnvloeden van de koers van de euro geen opdracht voor de ECB, en Draghi ontkende zelfs dat die overweging had meegespeeld, maar voor de meeste waarnemers was het duidelijk dat de sterke euro de Europese groei serieus parten speelt. De renteverlaging had onmiddellijk een positief effect. De euro zakte, de lange rente daalde en de aandelenbeurzen veerden op. Het valt te bezien of dit effect lang zal doorwerken, maar voor de psychologie van de financiële markten is het goed dat de ECB een uitgesproken proactieve rol speelt en duidelijker het pad uitzet voor meer economische groei. Dat is meteen goed nieuws voor iedereen in de eurozone. De ingreep is dus geslaagd, maar de buit is nog niet binnen.

De ECB zit met haar beleid immers geklemd tussen de andere grote centrale banken die wel hun geldpers mogen laten draaien, iets wat Frankfurt niet mag doen. Zo vertaalt het volgehouden soepele geldbeleid van de Amerikaanse Fed zich in groeicijfers die duidelijk boven de Europese resultaten liggen. Op dat front moet de ECB strijden met ongelijke wapens maar het siert de Europese Centrale Bank dat ze ingrijpt en niet louter de gebeurtenissen ondergaat, iets wat in het verleden wel te vaak gebeurde.

De ingreep van de ECB is dus positief, zowel voor de financiering van de overheidsschulden als voor de bedrijfswereld die zich goedkoper kan financieren. Dat moet er enerzijds voor zorgen dat de eurocrisis niet opnieuw zal opleven en anderzijds dat de economie voldoende geprikkeld wordt om hogere groeicijfers voor te leggen.

De hamvraag is hoe lang en hoe diep de renteknip zal inwerken op de economie. Als de inflatie aanhoudend laag blijft en de groeicijfers niet aantrekken, zal de ECB eerder vroeg dan laat weer moeten ingrijpen. Veel marge blijft er niet meer over voor het nultarief bereikt wordt. En voor een negatieve rente deinst Frankfurt voorlopig nog terug. Draghi mag dan een proactieve centraal bankier zijn, het zou wel eens kunnen dat hij binnen afzienbare tijd zijn wapenarsenaal moet uitbreiden als de indicatoren niet uit het slop geraken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud