De formatiegesprekken hebben een nieuwe focus gevonden, alsook een nieuwe strategische vraag: is de sp.a te overtuigen voor een relanceregering?

Soms lijkt het alsof de Wetstraat sinds de verkiezingen van mei vorig jaar eindeloos rondjes draait, waarbij alles al is gezegd en alles al is geprobeerd. De nieuwe poging van de partijvoorzitters van CD&V, Open VLD en MR om een regering in de steigers te zetten, lijkt zo’n zoveelste rondje. En toch zijn er drie redenen om aan te nemen dat er toch iets kan bewegen.

De eerste reden heeft te maken met de hoofdrolspelers. Sinds vorige maand hebben alle partijen die van voorzitter wilden wisselen dat ook gedaan. Dat doet er toe. Het volstaat de uithaal van voormalig Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten naar de N-VA van vrijdagavond te bekijken, om dat nog eens te beseffen.

Vincent Van Quickenborne, fractievoorzitter van Open VLD in de Kamer, wees die uithaal toe aan de ‘verzuurde relatie’ tussen twee mensen, namelijk Rutten zelf en N-VA-voorzitter De Wever. De relaties lijken nu beter. De N-VA wenste Rutten ‘een deugddoende zomer’ toe en Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert reageerde dat het verleden het verleden is.

Het tweede nieuwe is de inhoud van de regeringsgesprekken. Die is sinds de coronacrisis ingrijpend veranderd. Een nieuwe regering staat nu voor één heldere opdracht die alle andere in de schaduw zal zetten: de relance. In die zin is sinds vorige maand de teller weer op nul gezet.

De derde nieuwigheid ligt in de politieke tactiek. Zelfs in de voorbije dertien maanden zijn nog niet alle mogelijkheden voor een coalitie getest, omdat er van werd uitgegaan dat de PS incontournable is. Dat is ze niet noodzakelijk, al vindt ze zelf van wel. Ook de zogenaamde Åland-coalitie van liberalen, christen-democraten, N-VA én sp.a kan mathematisch. En dat is het scenario dat nu getest wordt.

Wat in die context interessant wordt is dat sp.a-voorzitter Conner Rousseau de deur naar zo’n coalitie op een kiertje laat staan. Hij zegt weliswaar de PS niet te willen lossen, maar zei afgelopen weekend tegelijk dat het uiteindelijk om de inhoud zal draaien. Met andere woorden: is het relanceplan sociaal genoeg?

Daarin ligt de mogelijkheid om de formatiegesprekken alsnog onder stoom te krijgen. De drie formateurs werken namelijk aan een nota waarin ze de grote lijnen van een relanceplan uitzetten. Verwacht wordt dat die tekst deze week kan worden voorgelegd aan andere partijen. 'Laat ze maar komen met een inhoudelijk voorstel', zei Rousseau dit weekend, 'en dan zal ik zien of het sociaal genoeg is.'

Eerdere pogingen om de N-VA en de PS te verzoenen, mislukten al. Hetzelfde geldt voor de Vivaldi-coalitie. Rest nu dus de ‘coalitie 77’, genoemd naar het aantal zetels in de Kamer waarover die beschikt. De grote vraag voor die relanceregering wordt of de sp.a definitief de deur toe slaat of alsnog de sprong waagt.

Als de sp.a springt, hebben we meer dan een jaar na de verkiezingen een relanceformatie. Als ze niet springt, stevenen we stilaan af op verkiezingen met het Belgisch relanceplan als inzet.

Lees verder

Gesponsorde inhoud