KBC kelderde gisteren op de beurs omdat het dit jaar 1,1 miljard euro wanbetalingen op leningen verwacht. Dat deed de Bel20 dalen naar niveaus die een realitycheck al beter doorstaan dan het optimisme van de voorbije weken.

Hebben investeerders op de beurs iets gemist? De Bel20 steeg de voorbije weken met een derde boven de bodem naar waar de index vlak na het uitbreken van de coronacrisis was gekelderd. In die tijd bleef er een stroom van slecht economisch nieuws op ons afkomen, van de zwaarste recessie in 300 jaar tot meer dan 1 miljoen tijdelijke werklozen.

Ooit moesten die twee trends weer naar elkaar beginnen toe te groeien. De Bel20 is Wall Street niet, waar de kampioenen van de thuiseconomie, zoals Netflix, Amazon en Apple, de beurskoersen hoger duwen. Daarmee vergeleken reflecteert de Bel20 wel nog grotendeels de tastbare Belgische economie. Van de supermarkt (Colruyt) tot het vastgoed (WDP en Cofinimmo), van de industriële ruggengraat (Umicore, Bekaert en Solvay) tot de telecom (Proximus en Telenet) en de banken ING en KBC. Via die laatste bank kregen we donderdag een glimp over hoe de coronacrisis ook de honderden kmo's raakt, die vaak bij KBC geld hebben geleend.

KBC slikte in de eerste drie maanden al 43 miljoen euro verliezen door leningen die wegens de coronaschok niet werden terugbetaald. Dat was dus tot eind maart, toen de echte economische klap pas werd gevoeld. Voor het hele jaar vreest KBC dat 1,1 miljard euro aan leningen niet wordt afgelost, een bedrag dat in het worstcasescenario oploopt tot 1,6 miljard euro. De banken vragen ook al een bijsturing van het garantieplan - de zogenaamde bazooka - die kredieten naar kmo's moet doen vloeien, maar te stroef werkt.

Dag na dag drijven we verder af van het vooruitzicht op een snel herstel.

Dat confronteert ons met de ongemakkelijke vraag of een bazooka wel het goede wapen is om deze crisis te bestrijden. Het is een instrument waarmee je al je munitie in één keer gebruikt om alle weerstand overhoop te  schieten. Het is in de wapenwereld wat voor economen het V-herstel is. Een scherpe duik, waar je vervolgens met grote kracht en snelheid weer van herstelt.

Dag na dag drijven we verder af van dat vooruitzicht, met het kwart miljoen Belgen dat wellicht dit jaar zijn job verliest als pijnlijkste vooruitzicht. Dat valt samen met een existentiële vraag voor veel bedrijven: kunnen ze rendabel blijven in een anderhalvemetereconomie? Kan een restaurant overleven met minder tafels? Krijgt de industrie alles gemaakt? Is er economisch leven zonder coronavaccin? 

En niet te vergeten: komt de klant terug? De meeste winkels sloten in maart niet de deuren omdat de regering dat vroeg. Ze sloten ze zelf, omdat hun klanten niet meer durfden te komen. Net zoals ze nu wel mogen komen, maar dat vaak niet doen. De winkelstraten zijn niet vol zoals vroeger. En de treinen zijn op de piekuren zo goed als leeg.

De financiële markten, surfend op de medicijnen van de centrale banken, konden je doen geloven dat dit snel voorbijgaat. Maar zoals Fed-voorzitter Jerome Powell deze week zei: centrale banken 'can lend it, but not spend it'.

Lees verder

Gesponsorde inhoud