De beurs moet haar rol terugvinden als financieringsinstrument voor de bedrijven. Daar profiteren zowel de ondernemers als de kleine spaarders van.

De Brusselse beurs lijdt aan bloedarmoede. Vorig jaar was er maar één beursintroductie in Brussel. In Nederland haalden de bedrijven de voorbije vijf jaar tien keer meer geld op via een beursgang. Dat bewijst dat de Belgische ondernemers de publieke kapitaalmarkt links laten liggen als ze zich willen financieren.

Bedrijven die nieuwe aandelen willen uitgeven, of een deel van de bestaande willen verkopen, denken niet meer aan de beurs. Zoals Studio 100, dat liever rijke gegadigden als Marc Coucke of Vic Swerts tegen elkaar laat opbieden dan het publiek de kans te geven in een groeiverhaal te stappen.

Anders dan jaren geleden hebben bedrijven veel meer mogelijkheden om zich goedkoop te financieren. Door de lage rente zijn bankkredieten spotgoedkoop. Private-equityspelers, die investeren in niet-genoteerde bedrijven, staan te springen om mooie verhalen in hun portefeuille op te nemen. Almaar meer superrijke Belgen richten bovendien hun eigen investeringsvehikels op, die gretig in mooie bedrijven stappen.

De overheid moet meer doen om de beurs te stimuleren in plaats van ze te demoniseren met meer taksen en regeltjes.

Ondernemers zijn ook ontmoedigd door de almaar strengere regels voor genoteerde bedrijven, die zeker voor kmo’s moeilijk te dragen zijn. Sommigen worden afgeschrikt door de publieke belangstelling of door het kortetemijndenken van sommige beleggers.

Kwaliteitslabel

Maar we mogen de vele voordelen niet vergeten. Die zijn groter dan de ongemakken. Een beursnotering is een kwaliteitslabel voor klanten, leveranciers, sectorgenoten en medewerkers. Ze biedt zichtbaarheid, wat de verkoop kan ondersteunen. Personeel kan je makkelijker via aandelenopties vergoeden.

Bedrijven als WDP, Kinepolis, Aedifica en Galapagos hebben hun internationale expansie in grote mate te danken aan hun beursnotering.

Een beursnotering biedt bovendien een oplossing voor slechtere tijden, wanneer bankiers niet staan te springen om kredieten te geven. Ze geeft de mogelijkheid om internationaal te groeien. Bedrijven als Kinepolis, Aedifica, WDP, Galapagos en tal van andere hebben hun internationale expansie in grote mate te danken aan hun beursnotering.

Ook voor de particuliere beleggers is een ruime keuze aan eigen, genoteerde bedrijven een zegen. Want de aandelenmarkt biedt op lange termijn de hoogste rendementen. Toch parkeren de Belgen 284 miljard euro op spaarboekjes die niets opbrengen. Nederlanders en Amerikanen sparen veel meer via de beurs. De hogere opbrengst draagt er bij tot meer rijkdom voor de hele samenleving.

Daarom moet de overheid meer doen om de beurs te stimuleren in plaats van ze te demoniseren met meer taksen en regeltjes. Niet minder, maar meer mensen moeten beleggen om de vergrijzing betaalbaar te houden. Als de beurs weer de brug wordt tussen de spaarder en de bedrijven, is iedereen beter af. Gert Verhulst en Hans Bourlon, waarop wachten jullie om Studio 100 voor iedereen open te stellen in plaats van enkel voor potentiële deelnemers aan ‘The Sky is the Limit’?

Lees verder

Tijd Connect