Regimecrisis?

©Sofie Van Hoof

Leterme II is gevallen over BHV, of toch bijna. De koning houdt het ontslag van de regering nog in beraad. Maar het is crisis. En crisissen mogen niet worden verspild. Als het nu mogelijk wordt de al jaren aanslepende besluiteloosheid in het pensioendossier, het werkgelegenheidsbeleid, de gezondmaking van de overheidsfinanciën en de staatshervorming te doorbreken, dan is deze crisis over BHV - gesplitst of niet - een zegen voor het land.

(tijd) - Het gevaar is evenwel groot dat we nog dieper in het moeras zinken. Allicht gaan we nu naar verkiezingen, die in een sfeer van onwettigheid zullen plaatsvinden. En na die chaos moet ook nog altijd een regering worden gevormd. Het dreigt opnieuw een heksentoer te worden: alle communautaire tegenstellingen die ons vier jaar tijd hebben doen verliezen, komen dan weer op tafel. We vrezen voor een remake.

Gelukkig valt een economie niet, als een regering valt. Maar dat de Belgische politiek er de voorbije vier jaar niets van heeft gebakken, laat zich wel voelen. De hervormingen die nodig zijn om onze welvaart te vrijwaren, zijn uitgebleven. En stilaan glijdt onze economie af, verliezen we marktaandeel.

Al is het wat kort door de bocht te zeggen dat ons land door de crisis over BHV naar Griekse toestanden zal afglijden, zoals onheilsprofeet Mark Eyskens de voorbije dagen orakelde. Dat we niet moeten overdrijven, blijkt uit de Leterme-spread. De rente die België extra moet betalen, is gisteren niet significant gestegen.

BHV en de val van de regering maken weinig indruk op de financiële markten. Als daarentegen het spookbeeld weer zou opduiken dat dit land uiteen dreigt te vallen, dan dreigen we het vertrouwen wel snel kwijt te spelen, zoals professor economie Paul De Grauwe al opmerkte. En het heeft gisteren geen haar gescheeld of die doos van Pandora was geopend. Want toen Leterme het ontslag van de regering aan de koning had aangeboden, wilde men aan Vlaamse zijde nog vlug eenzijdig BHV gaan splitsen in de Kamer.

Uiteindelijk ging dat niet door. Blijkbaar kon koning Albert II Kamervoorzitter Patrick Dewael (Open VLD) ervan overtuigen de regeringscrisis niet op te schroeven naar een regimecrisis. Dewael blokte zijn eigen parlement af. Maar meer dan wat tijd hebben de koning en de eerste burger van het land niet gekocht. De politiek staat nu voor de verpletterende verantwoordelijkheid om deze regeringscrisis niet te doen ontsporen tot een regimecrisis, want dan gaan we daar met z’n allen de prijs voor betalen.

Wim Van de Velden
Redacteur Politiek & Economie

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud