Relance

©Alexia Mangelinckx

De federale regering van premier Elio Di Rupo heeft sinds gisteren een strategie voor een ­relance. En die herlancering slaat zowel op de economie als op de regering zelf.

Het was een breed glimlachende Elio Di Rupo die gisteren op zijn verjaardag kon uitpakken met een budget dat niet ontspoort én een relancestrategie. België zal dit jaar eindigen met een begrotingstekort van 2,8 procent van het bruto binnenlands product, zoals afgesproken met de Europese Commissie. En ondertussen is er een ‘relance’ die vooral piepkleine bedrijven en kleine horecazaken zullen voelen. Het verklaart waarom gisteren de ondernemersorganisatie Unizo gelukkig was met de regering-Di Rupo, maar Voka - dat grote bedrijven onder zijn leden telt - al heel wat minder.

Het belangrijkste aan beide maatregelen is dat ze België in de goede richting helpen en dat ze pijnloos zijn. In deze woelige Europese tijden is dat iets om blij mee te zijn. Ter vergelijking: Spanje voert een zoveelste besparingsplan van 65 miljard euro door. Ook Nederland en Frankrijk moeten hun begroting bijspijkeren. En even belangrijk: er is weerstaan aan de politieke verleiding om nog meer schulden te maken om met dat geld de economie te stimuleren.

Het probleem van dat laatste is namelijk dat het in België niet werkt. Ons land is een kleine en open economie, waarin het effect van zo’n stimulus grotendeels wegvloeit naar de buurlanden. Het probleem van zo’n grootschalige relance is bovendien dat je zeker bent van het geld dat je kwijt bent, maar niet zeker of het ook rendeert. Daarom is wat de federale regering gedaan heeft verstandig: het geld voor de relancestrategie, hoe beperkt ze ook moge zijn, is binnen de bestaande budgetten gevonden. Goed zo.

Toch blijft het gevoel hangen dat de relance er vooral een van de federale regering zelf is. Er is drie dagen onderhandeld over een begrotingscontrole van ocharme 103 miljoen euro. Dat is minder dan een promille van het federale budget, de ­sociale zekerheid inbegrepen. Dat het zo lang duurde, heeft te maken met de politieke strijd over de relancemaatregelen. Die moeten iedere regeringspartij in de aanloop naar 14 oktober toelaten te tonen dat ze goed bezig is.

Vicepremier Didier Reynders (MR) merkte op de persconferentie gisteren fijntjes op dat het gisteren aangekondigde relancebeleid eigenlijk gepland was voor begin 2013. De regering haalt het nu gewoon enkele maanden naar voren. Of anders gesteld: als de N-VA van de gemeenteraadsverkiezingen een nationale test van de regering-Di Rupo wil maken, dan reageert die regering door met de splitsing van BHV en een vervroegd relanceplan ook zichzelf te herlanceren.

Of de stimulus van de economie effect heeft, is maar de vraag. Het plan is wellicht te beperkt om een groot verschil te maken. Zoals gezegd: niet dat een groter budget veel oplost. Wat wél een slok op een borrel zou schelen, is een echt plan voor een betere concurrentiekracht, loonkosten inbegrepen. Maar daarvoor lijkt drie maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen de politieke tijd niet rijp.

Ondertussen is het belangrijkste dat de plannen van de ­regering-Di Rupo geen pijn doen en het budget op schema blijft. Als de economische relance werkt, zoveel te beter. Als ze niet werkt, is er geen man overboord.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud