Russische roulette

Zoetjesaan begint het op een soap zonder einde te lijken. Na de dubbele redding van Fortis, na de kapitaalinjectie in Dexia en KBC, na de staatswaarborgen voor Dexia, Fortis en Ethias, moesten de Belgische overheden de voorbije dagen weer uit hun pijp komen.

(tijd) - Eerst om een staatswaarborg uit te tekenen voor FSA, de Amerikaanse probleemdochter van Dexia. De Amerikaanse verzekeraar Assured Guaranty wilde de molensteen wel van rond de nek van de Belgisch-Franse bank-verzekeraar halen, maar alleen als hij niet zelf het risico moest dragen voor de 16,5 miljard aan toxische leningen die FSA had uitstaan. Dus snelde de overheid te hulp.

Vervolgens schreeuwde ook de Gemeentelijke Holding om bijstand. De holding verzamelt de financiële belangen van de gemeenten en de gewesten. Ze is ook een historische aandeelhouder van Dexia en leende in oktober een half miljard om te kunnen intekenen op de kapitaalverhoging die de solvabiliteit van Dexia moest opkrikken. Met de participatie in Dexia als onderpand. Door de vrije val van het Dexia-aandeel moet de holding op zoek naar vers geld (van de gewesten) om de kredieten toe te dekken.

De nietsontziende spiraal van de financiële crisis lijkt de hele wereld in een bodemloze put te storten. Banken gaan met de pet rond, hun financiers vragen staatssteun, spaarders weten dat de overheid hun tegoeden waarborgt. De overheden hebben vaak geen andere keuze dan in te gaan op het verzoek als ze willen vermijden dat het systeem in elkaar stuikt. ‘Ingrijpen moet’, zei ook de aftredende Amerikaanse president George Bush, ‘om een financiële meltdown te vermijden.’

Belgische overheden hebben de voorbije maanden al flink hun duit in het zakje gedaan, met operaties die hun schuldposities hebben verzwaard, of die waarborgen creëerden die het bruto binnenlands product van het land kunnen opslokken. In beide gevallen leggen ze een hypotheek op de toekomst van de overheidsfinanciën, en bij uitbreiding op die van het land.

Het lijkt wel Russische roulette: als de risico’s die de waarborgen moeten toedekken ooit concreet worden, dreigt de apocalyps. Maar banken zijn zo cruciaal voor onze economie, dat ze rechtop gehouden moeten worden. Er is dus geen andere keuze dan de dinosaurussen te blijven voederen, en te bidden dat de komeet niet inslaat.

De vraag is alleen of onze overheid niet al te makkelijk haar kluizen openzet. Neem het Dexia-dossier. FSA stond vooral onder Franse controle, en de Amerikaanse verzekeringsdochter genereerde in betere tijden in de eerste plaats winsten voor Dexia’s Franse dochter. Is het dan niet wraakroepend dat de staatswaarborg voor FSA voor twee derde gedragen wordt door de Belgische schatkist en maar voor een derde door de Franse overheid?

De sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen, ook bij het redden van financiële instellingen. Het heeft er alle schijn van dat de Belgen zich tijdens de overnamegesprekken over Fortis al in de hoek lieten dringen. Misschien moeten onderhandelaars zich dat goed inprenten, als ze nog eens met geld over de brug moeten komen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud