Schrap zetten

©Alexia Mangelinckx

Vandaag kennen we het trieste lot van Ford Genk. Hopelijk is het een aanzet voor de federale regering om eindelijk iets te doen aan de concurrentiekracht.

De federale regering leek gisteren niet veraf van een akkoord over de begroting voor dit jaar. Dankzij een catalogus aan kleine bijsturingen leek het te zullen lukken om het budget op de sporen te houden. En toch was er niet veel reden tot feesten. Vandaag zet iedereen zich schrap om een opdoffer te incasseren. Na Renault Vilvoorde in 1997 en Opel Antwerpen in 2010 is de kans reëel dat het doek valt over Ford Genk. Of het zou moeten zijn dat er toch nog een heropstanding à la Audi Brussel in zit.

Die Brusselse autofabriek was gisteren voor sommige politici de laatste strohalm om te blijven geloven dat de auto-industrie in ons land een toekomst heeft. Maar zelfs Audi Brussel toont hoe moet worden gevochten voor die toekomst. Audi Brussel had geluk dat de auto’s vlot bleven verkopen. Er was bovendien een directe lijn tussen de federale regering-Verhofstadt en de VW-bazen in Duitsland. En de werknemers in Brussel brachten een offer: ze gingen akkoord met 20 procent lagere lonen en aanvaardden om bijzonder flexibel te werken. En zelfs dan werken bij Audi Brussel nog maar de helft zoveel mensen als bij Volkswagen Vorst, zoals de fabriek vroeger heette. Het is vechten. En zelfs dat gevecht wordt vandaag in Genk zo goed als zeker verloren.

Tegen die trieste achtergrond begint de federale regering vandaag in Brussel aan de opmaak van de begroting voor volgend jaar. Het wordt een bijzonder belangrijke, maar aartsmoeilijke opdracht. Uit het ontslagenoverzicht van de voorbije maand blijkt dat bij veel bedrijven de buffers voor tegenslagen stilaan opgebruikt zijn. Veel ondernemingen kwamen de recessie van 2009 nog vrij goed door, maar zijn slecht bestand tegen een nieuwe schok. Gisteren mocht ook al de Mechelse vestiging van Dupont aan dat lijstje worden toegevoegd. Het komt er nu op aan uit die lijst de juiste conclusies te trekken en tegelijk niet te panikeren. Ook in goede jaren sneuvelen vrij veel banen. Het verschil is dat in die goede jaren in andere bedrijven nieuwe banen ontstaan. Daar moet de focus liggen. Meer dan ooit.

De federale regering staat daarom voor de opdracht om de concurrentiekracht van de Belgische bedrijven groter te maken. Vandaag zijn alle ogen op Ford Genk gericht, maar het probleem zit veel dieper en breder dan dat. Laat ons het eindelijk aanpakken. En ook al laat het regeerakkoord misschien niet veel ruimte toe: als de omstandigheden ingrijpend veranderen, zijn soms andere afspraken nodig.

Tegelijk is er die andere uitdaging. De overheid in ons land leeft nog altijd boven haar stand en moet er tegen 2015 voor zorgen dat ze haar jaarlijkse uitgaven kan betalen met de jaarlijkse inkomsten. Die inspanning is nodig, omdat de welvaartsstaat anders onbetaalbaar dreigt te worden.

Het doel is daarom duidelijk: concurrentiekracht en een financieel gezonde overheid. Ford Genk leert ons dat we de begroting niet kunnen saneren met nieuwe belastingen die op de schouders van bedrijven vallen. De voorbije maand leert dat sommige van die bedrijven zelf aan het omvallen zijn.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud