Slagveld van inertie

Nu de formatie haar negende maand is ingegaan, wordt het steeds moeilijker niet aan nieuwe verkiezingen te denken.

Arme koning, zou je op den duur denken, als je overschouwt wat de opties van het koninklijk paleis vandaag zijn als de informateurs Joachim Coens (CD&V) en Georges-Louis Bouchez (MR) komen rapporteren. Iedere keer dat een cruciale dag nadert waarop moet worden beslist wie informateur, preformateur of nog iets anders moet worden of blijven, duiken politieke signalen op die het koninklijk paleis vrijwel alle opties uit handen nemen.

Zo verliep het ook gisteren. ’s Ochtends begon voormalig PS-voorzitter Elio Di Rupo al te tweeten dat er ondanks de vele inspanningen van zijn partij geen respons van de N-VA komt. In de late voormiddag, vlak voor het partijbureau van de N-VA, zei partijvoorzitter Bart De Wever al dat hij de indruk krijgt dat de PS geen regering wil met een meerderheid in Vlaanderen, omdat de Franstalige socialisten liever een ploeg hebben waarin zij de baas zijn. De Wever zei wel nog altijd bereid te zijn informateur te worden.

Een uurtje later sloeg PS-voorzitter Paul Magnette ook die deur dicht, door na het partijbureau de boodschap van Di Rupo te herhalen. De tientallen vergaderingen met de N-VA hebben volgens Magnette tot niets geleid.

Wat nu? Vanuit de verkiezingsuitslag bekeken is de meest logische regering een waarin de N-VA en de PS toch proberen punten van overeenkomst te vinden. Het is de enige manier om met legitimiteit in de twee landsdelen een beleid te voeren dat offers zal vragen om het gat in de begroting te dichten.

Maar zover zijn we dus nog altijd niet. Dat blijkt niet alleen uit de communicatie van de PS. Het blijkt ook uit de manifestatie die de socialistische vakbond vandaag houdt, waarin hij oproept tot een sterkere solidariteit. Het is een bizar signaal niet te werken met als doel op te komen voor een betere sociale zekerheid. Het beste middel om de sociale welvaartsstaat overeind te houden is net dat meer mensen langer werken. Niet dat het alleen van hen moet komen, maar het zal pas lukken als iedereen meewerkt.

Ons land heeft na acht maanden de verkiezingsuitslag nog altijd niet verteerd.

Ons land heeft na acht maanden de verkiezingsuitslag nog altijd niet verteerd. De PS wil een regering zonder de N-VA, maar dat heeft ze al eens zonder succes geprobeerd tijdens het informateurschap van Magnette. De N-VA zegt te willen proberen, maar stuit nog voor ze begint op een PS die incontournable is en niet mee wil.

De preformateurs Geert Bourgeois (N-VA) en Rudy Demotte (PS) hebben de piste wél al eens uitgetest, maar zonder succes. De poging vanuit het politieke midden de coalitie op te bouwen via Coens en Bouchez is ook op haar limieten gestoten. Dat Bouchez plots begon te fantaseren over de unitaire staat van voor 1970 heeft niet geholpen.

Wie het slagveld van de inertie bij de grote partijen vandaag overschouwt, kan niet omheen de vraag of nieuwe verkiezingen stilaan nog de enige uitweg zijn voor deze abdicatie.

De ironie is dat daarvoor, in dit federale België waar niemand het over iets eens raakt, een meerderheid in de Kamer nodig is.

Lees verder

Tijd Connect