Senior writer

Om te vermijden dat de coronacrisis een slagveld aanricht in onze economie moet de overheid zwaar geschut inzetten.

Het gaat bijzonder hard. De coronacrisis brengt grote stukken van de economie bruusk tot stilstand. Horecazaken moeten sluiten. Voor winkels gelden minder strikte regels, maar veel ketens hebben beslist hun zaken uit eigen beweging te sluiten, omdat de klanten toch grotendeels wegblijven en om hun personeel te beschermen. De evenementen- en de toerismesector liggen plat. Het vliegtuigverkeer valt stil omdat steeds meer landen reisrestricties opleggen.

Enkele industriële bedrijven leggen de productie stil, omdat de arbeiders er niet op voldoende veilige afstand van elkaar kunnen werken, of omdat de aanvoer van grondstoffen of onderdelen stokt. De bouwbedrijven staken de bezigheden op hun werven. Dienstenbedrijven kunnen hun activiteiten nog enigszins voortzetten dankzij onlinewerken. Maar ook zij krijgen te maken met het wegvallen van bestellingen.

De impact van de coronacrisis op de bedrijven is enorm. Dit is een ongeziene schok. De extra beperkingen waartoe de Nationale Veiligheidsraad dinsdagavond besliste en die in principe gelden tot 5 april maken nog meer bedrijven het werken erg lastig of zelfs onmogelijk. 

De economische fall-out grijpt sneller om zich heen dan de bedreiging die het virus vormt voor de volksgezondheid. Het is moeilijk vat te krijgen op de coronacrisis. Waar zit het virus? Hoe erg is het? Met welk beleid kan het succesvol worden bestreden? Er zijn een hoop onzekerheden. Daarom is deze crisis toxisch, ook de economische crisis die er onmiddellijk uit voortvloeit. Er is geen vertrouwen meer. Dat kan gevaarlijke domino-effecten op gang brengen.

Banken kunnen bedrijven in nood wat soelaas bieden. Maar ze zijn zelf niet immuun voor de coronacrisis.

Pas als duidelijk wordt dat de dreiging voor de volksgezondheid ingedijkt is en het aantal nieuwe besmettingen afneemt, kan deze infernale spiraal worden gestopt. Maar wanneer wordt dat punt bereikt? Over een week, twee weken, een maand, twee maanden?

Intussen moeten reddingsboeien worden gegooid naar bedrijven die kopje-onder dreigen te gaan en moeten maatregelen worden genomen om blijvende schade aan het economisch weefsel te voorkomen. Dat is zowat het enige wat we kunnen doen.

De banken beloven soepele kredietfaciliteiten voor bedrijven die in nauwe financiële schoentjes belanden. Die banken zijn zelf ook niet immuun voor de coronacrisis. Laten we de vingers kruisen dat zij niet in de problemen komen.

De belangrijkste opdracht is weggelegd voor de overheid. Als enige heeft die voldoende financiële slagkracht om deze economische schok te helpen dempen. Het federaal parlement heeft een extra budget van 1 miljard euro goedgekeurd voor de aanpak van de coronacrisis. Niet echt indrukwekkend. Om een economisch slagveld te vermijden moet zwaarder geschut ingezet worden.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud