Senior writer

Criminele organisaties verdienen grof geld met het naar het Verenigd Koninkrijk brengen van transitmigranten. Ook wie begaan is met het lot van de migranten mag niet tolereren dat gewetenloze misdadigers ongestoord hun gang gaan.

Sinds deze week patrouilleert op vraag van Binnenlandse Zaken een privébewakingsdienst ’s nachts op de snelwegparkings in ons land, na enkele incidenten met agressieve transitmigranten die op vrachtwagens naar het Verenigd Koninkrijk probeerden te klimmen. De aanpak van het probleem verdeelt de publieke opinie en de politiek. ‘We moeten deze mensen, die op zoek zijn naar een betere leven, helpen’, klinkt het bij sommigen. ‘Als we dat doen, creëren we een aanzuigeffect en worden de problemen nog groter’, argumenteren anderen.

De transitmigranten zijn over het algemeen niet op de vlucht voor oorlog of geweld, maar het zijn economische vluchtelingen die denken - of het is hen zo aangepraat - dat het VK het land van melk en honing is waar ze een nieuw leven kunnen uitbouwen. Ze zijn bereid geld, soms veel geld, te betalen om dat doel en die bestemming te bereiken, ook via een illegale weg. Die vraag heeft een hele dienstenindustrie doen ontstaan die die mensen tegen betaling daarbij helpt. Het bestaan van die industrie trekt op zijn beurt weer nieuwe klanten aan. Het is een spel van vraag en aanbod.

De mensensmokkel is uitgegroeid tot een professionele business, blijkt uit een uitvoerig en onthutsend dossier verderop in deze krant. Het zijn netwerken die gerund worden door gewetenloze ondernemers. Ze huren de diensten in van paramilitairen en voormalige politiemensen die weten hoe ze zulke gevaarlijke tochten kunnen organiseren en die zich niet vlug laten afschrikken. Ze hebben maar één doel: de wanhoop van de transitmigranten uitbuiten en daarmee veel geld verdienen.

‘Niet tevreden, geld terug’ is er voor de transitmigranten die een ‘ticketje’ naar Engeland hebben gekocht niet bij.

Het is een heuse business, met een uitgekiende marketing, moderne communicatietechnieken en kantoren waar de reizen geboekt kunnen worden. De ‘klanten’ hebben de keuze tussen een vipformule of een goedkope met meer risico’s. Op de ‘markt’ zijn verschillende spelers actief, die joint ventures sluiten en bankiers in huis hebben om de financiën af te handelen. Maar ‘niet tevreden, geld terug’ is er voor de klanten niet bij. Deze activiteit is niet opgezet door goedmenende mensen, maar door criminele organisaties.

Ze opereren in de illegaliteit, en internationaal. Het zijn multinationals. Daarom zijn ze ongrijpbaar voor nationale regeringen en politiediensten. Het helpt ook niet verontwaardigd te reageren als de politie een keer een actie ertegen onderneemt. Met die verontwaardiging denkt men de transitmigranten te beschermen. Maar tegelijk geeft men een vrijgeleide aan de netwerken die hen exploiteren.

Het is begrijpelijk dat burgers in dit land hun hart laten spreken en hun ogen niet sluiten voor het lot van de transitmigranten. Maar tegelijk moeten we toch proberen deze problematiek rationeel en vanuit een breder perspectief te bekijken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud