Redacteur Politiek

Door op tafel te slaan toont N-VA-voorzitter Bart De Wever wat de federale regering op dit moment mist: iemand die de spelregels van het regeerakkoord met verve verdedigt.

Die deur is echt gesloten, zei N-VA-voorzitter Bart De Wever gisteren over een nieuwe regeling voor bedrijfswagens. En ook de taxshift - een verschuiving van belasting - is niet voor meteen. Het zou volgens De Wever in de huidige omstandigheden, waarin er niet bepaald geld over is, al snel leiden tot nieuwe belastingen. En dat is niet de bedoeling.

Wat opvalt aan de uitlatingen van De Wever is dat hij niet meteen iets nieuws zegt. In het federale regeerakkoord hebben de MR, de N-VA, CD&V en Open VLD geschreven dat er een taxshift moet komen. Maar ze hebben ook in de tekst gezet dat de fiscale druk niet mag toenemen. De belastingen kunnen dus niet stijgen zodat de regering per saldo meer moet besparen. En over bedrijfswagens staat inderdaad niets in de teksten. Wel dat er een mobiliteitsbudget moet komen. Maar wat dat dan weer precies betekent, wordt niet uitgelegd.

In een democratie zijn er belangrijke spelregels om de discussie te voeren en er daarna naar te handelen.
Bart Haeck

En toch is het belangrijk dat De Wever, als voorzitter van de grootste regeringspartij, gisteren de puntjes op de i zette. De regering doet het zelf namelijk te weinig. De voorbije maanden draaide de PSmachine vanuit de oppositie beter dan de communicatiemachine van de regering zelf.

Een tweede probleem is de instabiliteit bij de regeringspartij CD&V. De christendemocraten hebben in de verkiezingscampagne geen enkele keer over een belasting op vermogen gesproken. In de regeringsonderhandelingen maakten ze er plots toch een punt van, maar dat punt haalden ze vervolgens niet binnen omdat ze ook het vermogen van de Arco-aandeelhouders wilden redden. En toen de regering er was, besloot CD&V na een paar weken de onderhandelingen te heropenen, net toen het ongenoegen over de besparingen losbarstte. Op dat moment zet je de deur open om van de taxshift een taxlift te maken, wat uitdrukkelijk niet de bedoeling is.

Uiteraard is het regime voor bedrijfswagens, dat ook dient als compensatie voor hoge arbeidslasten, een discussie waard. Ook de taxshift is dat. Maar het belangrijkste punt is net dat er in een democratie belangrijke spelregels zijn om die discussie te voeren en er daarna naar te handelen. Die spelregels komen erop neer dat in de aanloop naar verkiezingen de discussie wordt gevoerd, vervolgens de burgers van het land beslissen wie de discussie wint, en vervolgens de winnende partijen die keuzes mogen uitvoeren.

Na die oefening bleek op 25 mei dat de N-VA de grootste partij van het land was. Ze kreeg dan ook de eerste kans om partners te vinden om een regering te vormen. De N-VA vond die partners en onderhandelde over een regeerakkoord, dat op alle congressen van de meerderheidspartijen een ruime steun kreeg. Zelfs van CD&V.

Iedereen heeft het recht om het grondig oneens te zijn met de visie van de federale regering en dat ook te blijven. Maar er is gekozen en beslist op 25 mei. Het kan blijkbaar geen kwaad daar nu en dan aan te herinneren. Anders is het einde zoek.

Lees verder

Gesponsorde inhoud