Hoofdredacteur

Met de chemiedistributeur Azelis vindt vandaag de grootste beursgang in Brussel plaats sinds 2007. Het groeitraject van het bedrijf verdient lof, de waardering waartegen het straks noteert voorzichtigheid.

Eindelijk belandt er nog eens een grote vis op het Brusselse koersenbord. Een groot bedrijf, met echte activiteiten, echte werknemers, en echte winst. Dat verdient lof. Al te regelmatig werd de beurs de voorbije jaren gebruikt door handige zakenbankiers en dito bedrijfsleiders om geld op te halen voor premature dossiers die nog een tijdlang in de oven hadden moeten zitten en waarmee misschien nooit geld te verdienen valt. Tezelfdertijd hielden robuuste familiebedrijven als Sioen het voor bekeken.

Bloedarmoede, en dat terwijl in Amsterdam de ene na de andere knaller uit de nieuwe economie naar de beurs trok. Als Azelis het goed doet, kan het een boost betekenen. Een kwaliteitsinjectie die andere bedrijven enthousiasmeert. Het mooie aan de beurs is nog altijd dat ze, als ze goed werkt, de brug slaat tussen ondernemers met een goed idee en mensen met een ondernemende spirit en wat spaargeld. Centen die vandaag op een rekening aan waarde inboeten.

Maar bij de sprong van Azelis past ook een kanttekening. Grote, professionele beleggers - kleine konden niet intekenen - liepen de voorbije dagen dermate storm voor de doorverkoper van chemicaliën dat die straks tegen een fenomenale waardering van meer dan 6 miljard euro op het koersenbord belandt. Voor een bedrijf dat afgelopen jaar 71 miljoen euro nettowinst boekte, is dat bijzonder veel. Zelfs al zit het dan in een niche met mooie groeivooruitzichten.

In het verkooppraatje dat bij zo'n beursgang past, wordt steevast verwezen naar concurrenten die nog duurder noteren. Daarmee genoegen nemen is als tevreden zijn op café met een pint van 8 euro, omdat alle andere drank op de kaart 10 euro kost.

Veel professionele intekenaars vinden het klimaat op de beurzen 'exuberant', maar ze zien simpelweg geen alternatief.

Ook de enorme hoeveelheid goodwill op de balans, de meerprijs die Azelis de voorbije jaren betaalde boven op de tastbare waarde van de bedrijven die het overnam, zet aan tot voorzichtigheid. En EQT, de private investeerder die Azelis naar de beurs brengt, staat dan wel bekend als een gereputeerd manager, het deelt zelden cadeautjes uit als het een bedrijf verkoopt.

Dat grote beleggers toch storm lopen, is vooral terug te brengen tot de zee aan spotgoedkoop geld waarop ze maar blijven surfen. Veel professionele intekenaars vinden het klimaat op de beurzen 'exuberant', maar ze zien simpelweg geen alternatief door de ultralage rentetarieven van centrale bankiers. Die waren ooit bedoeld als een tijdelijk lapmiddel voor de economie, maar ze zijn nu al jaren gemeengoed.

Het is in die gekke, gedopeerde wereld, waarin geen alternatief is voor dure beleggingen, dat Azelis onder veel enthousiasme naar de beurs trekt. Vele kleine beleggers vloekten de voorbije dagen omdat ze niet konden intekenen op een beursgang die voorbehouden was voor professionals. Maar dat biedt hen net tijd om dubbel en dik hun huiswerk te maken. En te controleren of die vis niet enkel groot is, maar ook de moeite om aan de haak te slaan.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud