Dat de Vlaamse regering stevig snoeit in bedrijfssubsidies is niet aangenaam voor de ondernemerswereld, maar wel te verantwoorden.

Het begrotingstekort is een wees, terwijl de overheidsuitgaven vele vaders hebben. Dat is het beeld dat blijft hangen van deze week. In Brussel bleek dat het gewestbudget volgend jaar 500 miljoen euro in het rood gaat, in Vlaanderen en Wallonië is dat telkens 435 miljoen euro en in de Franse Gemeenschap 708 miljoen euro. En dan hebben we het nog niet over de federale begroting.

Niemand staakt of betoogt tegen begrotingsdeficits. Als de regering aan uitgaven of belastingen morrelt, komt er wel protest.

De cijfers leiden niet tot betogingen, petities of stakingen, ook al betekenen ze dat voor miljarden aan facturen worden doorgeschoven naar de volgende generatie. Zodra een regering echter aan uitgaven of belastingen morrelt, borrelt het protest op. Gebruikt ze de kaasschaaf om van alle uitgaven iets af te doen, dan is het niet goed. Maakt ze keuzes over waar ze snoeit, dan is het kot daar te klein.

In die zin verdient het misschien wat steun dat de Vlaamse regering het mes durft te zetten in bedrijfssubsidies en er voor 73 miljoen euro schrapt. Is dat leuk voor de 60.000 bedrijven die die steun genieten? Nee. Is de steun voor advies, coaching en opleiding in bedrijven waardevol? Uiteraard. Al waren er soms uitwassen met overheidssteun voor sauna’s of paardenmaneges.

Screening

Het punt is even helder als dat het pijnlijk is: zelfs als de Vlaamse regering voor de volle 100 procent zinvolle uitgaven doet - en dat doet ze grotendeels, van cultuur tot onderwijs en van kinderbijslag tot economische steun - betekent dat niet automatisch dat er ook geld is om dat allemaal te betalen.

Nu de besparingen in al hun details duidelijk worden, blijft de vraag hoe je zo’n sanering doorvoert. Vanop afstand bekeken moeten minstens twee dingen gebeuren. Een grondige screening van waar het geld naartoe gaat. En vervolgens een ernstig debat over de kerntaken van de overheid en een lijst van welke uitgaven echt nodig zijn. En welke zinvol maar iets minder prioritair, en welke gewoon leuk.

De regering maakt wel degelijk keuzes. Problematischer is dat ze voor een flink deel van de uitgaven niet weet waar het geld precies belandt.

In die zin valt op dat de regering wel degelijk keuzes maakt. Ze snoeit in de kmo-steun, maar beperkt de besparingen voor de Leuvense innovatie-instelling Imec. Net zoals ze ook in de cultuurwereld de grote instellingen spaart.

Problematischer is dat ze voor een flink deel van de uitgaven niet weet waar het geld precies belandt. De Vlaamse regering heeft geen databank met het overzicht van wie haar subsidies ontvangt. Ook vanuit de ontvangende kant is het een doolhof. Het Vlaams agentschap Innoveren & Ondernemen lijst op zijn site alle Vlaamse, federale, Europese en provinciale steunmaatregelen voor bedrijven op: het zijn er 165.

De besparingsdiscussie is nog niet meteen weg. Laat ons kijken naar waar het geld naartoe gaat en een kerntakendebat houden over waar het naartoe moet vloeien, in het blijvende besef dat het gat in de begroting echt een probleem is.

Lees verder

Tijd Connect

Gesponsorde berichten

n